माझी शिदोरी...Marathi

कृपया अन्न वाया घालवू नका - आम्हांला द्या.

2010-04-14T05:01:00.000-07:00

दररोज, सारखे सारखे तेच तेच खाण्यामुळे वैतागलात ना !!!
मग आता काय करायचे? मोठ्ठा प्रश्र्न पडला ना?
................मग पिझ्झा मिळाला तर चालेल !!!

काय म्हणता काय? नाही चालणार..!!!
मग पास्ता कसा वाटेल.......?

काय हे हि खायची इच्छा होत नाही आज....? ठिक आहे.
मग मेक्सिकन बघा आवडते का?

परत नकोच का ? काही हरकत नाही...आपल्या जवळ त्यालाही अनेक पर्याय आहेत........
ह्म्म्मम्म्म्म ... चा‌इनीज ????? ??

का मग बर्गर्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र ?

ओके... परदेशी नकोय? आपले भारतीय परवडले ?
दक्षिण भारतीय व्यंजन ??? का उत्तर भारतीय ?

का? जंक फूड खायचे आहे ?

आपल्या जवळ लागेल तेवढे पर्याय आहेत....
मसाला दोसा ?

का मांसाहार वर ताव मारायचा आहे ?

का, भरपेट खायचे आहे ?

का फक्त तंदूरी चिकन चे कांही तुकडे? का सूरमई वा पापलेट फ्राय?

तुम्ही वरील पैकी काहीही खावू शकता ... वा प्रत्येक डिश मधले थोडे थोडे चाखू शकता ...

आता खालील चित्रे पाहून, संकोचू नका किंवा बैचेन ही नका होवू...

परंतू एक लक्षात ठेवा कि ह्या लोंकापुढे काहीही पर्याय नाहीत.

त्यांना फक्त दोन घास पाहिजेत....ज्यामुळे त्यांच्या पोटातील आग कांही वेळेपूरती तरी शांत होईल आणी पुढे जगणे शक्य होईल...

पुढच्या वेळेस जेंव्हा कधी हॉटेल वा डायनिंग हॉल मध्ये जाल आणी जेवण आवडले नाही म्हणून वाया घालवाल.... त्या वेळ ह्या लोकांबाबत जमले तर नक्की विचार करा...

जेंव्हा कधी ताटात थोडीशी करपलेली किंवा कच्ची चपाती येईल.....

कदाचीत थोडासा आसट झालेला भात असेल......

किंवा मग थोडे मिठ कमी ज्यास्त झालेली भाजी असले....

तेंव्हा वाया घालवण्या पूर्वी ह्यांचा विचार करा...

कृपया अन्न वाया घालवू नका

तुम्हांला नम्र विनंती आहे कि ह्यापुढे तुमच्या घरात कोणताही कार्यक्रम वा सभारंभ असेल व अन्न थोडेसेही ज्यास्त झाले असेल वा वाया जाण्याची शक्यता असेल तर आपण न संकोचता चाइल्ड हेल्पलाईन ला फोन करा. ते येतील आणी सर्व अन्न एकत्रीत करून घेवून जातील.
कृपया हा संदेश जास्तीत जास्त लोकांपर्य्ंत पोहोंचविण्याचा पर्यन्त करा, कदाचित कोणाला तरी हि महिती उपयोगी पडेल आणी भुकेल्या कांही जिवांना एक वेळचे जेवण तरी मिळेल.

आपण् नेहमी विनोद्, कविता, चारोळ्या आणी आपल्यास् आलेले बरेच् फॉरवर्डेड् इमेल् आपल्या मित्रांना, नातेवाईकांना, सह-कर्मचाऱ्यांना व नेटवर्किंग मध्ये फॉरवर्ड करत असतो. मग ह्यावेळेस हि महिती ही तेवढ्याच उत्साहात सगळ्यांना कळवा.
म्हणतात ना प्रार्थना करण्याऱ्या ओठांपेक्षा मदत करणारे हातच जास्त चांगले उपयोगी पडतात.
मला नाही माहीत की अनेक देवांचे फोटो प्रार्थना फॉरवर्ड केल्याने कोणाचे नशिब फळफळले कि नाही किंवा करोडोंची लॉटरी वगेरे लागली कि नाही किंवा मायक्रोसॉफ्ट वा नोकिया कडून हजारो डॉलर्स मिळाले कि नाही पण हा संदेश फॉरवर्ड केलात तर नक्किच कोणाला ना कोणाला अन्न मिळून सत्कर्म ठरू शकेल.
मग आता तुमच्या सहकार्याची अपेक्षा ठेवणे रास्तच आहे ना !!!

पक्के पुणेरी शब्द.

2010-04-11T21:29:00.001-07:00

केशव
साधा सरळ माणुस, नाका समोर बघून चालणारा.
सामान
त्याची प्रेयसी.
काटा काकु
चांगली दिसणारी पण वयाने ज्यास्त.
खडकी
एकदम टुकार.
झक्कास
एकदम चांगले.
काशी होणे
गोची होणे.
लई वेळा
नक्की, खात्रीने.
चल हवा येवू दे
निघून जा.
मस्त रे कांबळे
छान, शाब्बास.
पडीक
बेकार.
मंदार
मंद बुध्दीचा.
चालू
शहाणा.
पोपट होणे
फजिती होणे.
दत्तू.
एखाद्याचा हुज~या.
बॅटरी
चश्मेवाला / चश्मेवाली.
पुडी
माणिकचंद व दुसरा गुटखा.
राष्ट्रगीत वाजणे
संपणे / बंद पडणे.
पुडी सोडणे
थाप मारणे.
खंबा
दारुची / बीयरची बाटली.
पावट्या
एकदम मुर्ख.
खडकी दापोडी
हलक्या प्रतीचे.
टिणपाट
काहीच कामाचा नसलेला.
पेताड / बेवडा
खुप दारु पिणारा.
डोलकर
दारु पिवून झिंगणारा.
सावरकर
दारु पिवून झिंगणा-याला सावरणारा.
वखार युनूस
दारु पिवून ओकारी करणारा.
सोपान
गांवढंळ माणुस.
श्यामची आई.
लैंगीक सिनेमा.
सांडणे
पडणे.
जिवात जिव येणे
गरोदर रहाणे.
पाट्या टाकणे
रोज तेच तेच काम करुन वेळ घालवणे.
भागवत
दुस-याच्या जिवावर जगणारा.
पत्ता कट होणे
शर्यतीतुन बाहेर होणे.
फणस लावणे
नाही त्या शंका काढणे.
फिरंगी
कोकाटे इंग्लीश फाडणारा.
पेटला
रागावला.
बसायचे का?
दारु प्यायची का?
चड्डी
एखाद्याच्या खुप जवळचा.
हुकलेला
वाया गेलेला.
डोळस
चष्मेवाला/ली.
यंत्रणा
जाड मुलगी.
दांडी यात्रा
ऑफीसला बुट्टी मारणे/खाडा.
चैतन्य कांडी
सिगारेट/बिडी.
चैतन्य चुर्ण
तंबाखु.
चेपणे
पोटभरुन खाणे.
कल्ला
मज्जा.
सदाशिव पेठी
कंजुष.
बुंगाट
अती वेगाने.
टांगा पल्टी
दारुच्या नशेत `आउट' झालेला.
थुक्का लावणे
गंडवणे.
एल एल टी टी
तिरळा. लुकिंग लंडन टॉकिंग टोकियो.
घ्या श्रीफळ
जा आता घरी.
कर्नल थापा
थापाड्या.
सत्संग
ओली पार्टी.

आम्ही आणि क्रेडिट कार्ड वाली कन्या!!

2010-04-07T23:00:00.000-07:00

( मराठीऑनलाइन मधून साभार)

आपण कुठल्या ना कुठल्या कामात असताना ह्या क्रेडिट कार्ड वाल्यांचा फोन येत नाही असे होत नाही. आधि मला सुध्दा संताप यायचा पण मग आता आम्ही ह्याचा आनंद घ्यायला शिकलो आहे, आणी आता तर आमची खात्रीच झाली आहे कि हे फोन आम्हाला तणावमुक्त करण्यासाठीच येतात. आपल्यालाहि ह्यातुन काही फायदा व्हावा ह्या सदहेतुने आमचे संभाषण येथे देत आहोत. (ह्यात कोणालाहि दुखवायचा हेतु नाही.)

वेळ :- दुपारी २.१५ (गरगरित जेवण करुन नुकतेच आडवे झालो आहोत)
कन्या :- गुड आफ्टरनून सर, आय एम कॉलींग फ्रॉम दरोडा बॅंक.
आम्ही :- जय महाराष्ट्र ! (पहिल्याच चेंडुवर षटकार)
कन्या :- नमस्ते सर, मी दरोडा बॅंकेमधुन बोलतीये, आम्ही एक नविन क्रेडिट कार्ड
लॉंच करतोय त्या विषयी माहिति द्यायला हा फोन केला होता सर. तुम्ही इंट्रेस्टेड
आहात का सर ?
आम्ही :- कोणाच्यात ?
कन्या :- सर कार्डमध्ये हो
आम्ही :- ओह्ह अच्छा , काय आहे ना कि आयुष्यात पहिल्यांदा कोणीतरी येवढ्या गोड
आवाजात इंट्रेस्टेड आहात का ? असे विचारले हो, त्यामुळे जरा गोंधळ उडाला बघा.
कन्या :- (मनातल्या मनात खुश झाली असावी) मग सर तुम्हाला कधि वेळ आहे ?
आम्ही :- अहो तुमच्या साठी वेळच वेळ आहे आमच्याकडे !
कन्या :- तसे नाही सर, ह्या कार्ड विषयी माहिती देण्यासाठी.
आम्ही :- अहो असे मला गोंधळवु नका हो, एक तर सुंदर मुलीशी बोलायचे म्हणजे आमची
आधिच वाचा बसते. मला सांगा तुमच्याच कार्डची माहिती मी तुम्हाला कशी आणी का
द्यायची ?
कन्या :- (डबल खुश होत ) अय्या अहो सर म्हणजे तुम्हाला कधी वेळ आहे ? आमचा
प्रतिनिधी येउन तुम्हाला पुर्ण माहिती देइल.
आम्ही :- एक प्रश्न विचारतो रागवु नका, तुमचे नाव मंजिरी आहे का हो ? आणी
तुम्ही अहिल्यादेवी शाळेत होता का ?
कन्या :- नाही ! आपण कार्ड विषयी बोलुयात का ?
आम्ही :- बघा रागवलात ना तुम्ही ? आहो एक खुप चांगली मैत्रिण होती हो माझी ह्या
नावाची, अगदी असाच गोड आवाज आणी असेच जड जड मराठी शब्द वापरायची सवय होती हो
तिला. तुमचा आवाज ऐकला आणी तिच आठवली बघा पटकन, माफ़ करा मला. म्हणतात ना आपली
दुख: हि लोकासाठी विनोद असतात तेच खरे.
कन्या :- (भावुक स्वरात) नाही रागावले नाही सर. कुठे असतात त्या आता ? त्या पण
बॅंकेत असतात का ?
आम्ही :- नाही हो, लहानपणीचा ताटातुट झाली आमची, कुठे आहे काय करते … काही
काही माहीत नाही हो. (आम्ही जमेल तेव्हड्या दु:खी सुरात)
कन्या :- (चिकाटी न सोडता) ओह, सो सॉरी सर. आज वेळ काढु शकाल का सर तुम्ही ?
आम्ही :- हो जरूर, तुम्हाला भेटुन आनंदच होइल मला. पुन्हा त्या जुन्या आठवणी
ताज्या होतील आणी मग आज तरी निदान दारू ची गरज लागणार नाही मला… (फुल्ल टु
देवदास इस्टायील)
कन्या :- सर, मला भेटुन ? आमचा त्या भागातला एजंट येउन भेटेल सर तुम्हाला. मी
नाही. (हळु हळु कन्या त्रासीक स्वरात बोलायला लागली आहे.)
आम्ही :- अरे असे कसे ? फोन करणार तुम्ही, वेळ देणार आम्ही तुम्हाला, आणी तो का
भेटायला येणार ? मेहनत करे मुर्गा आपले मुर्गी आणी अंडा खाये फकीर ?
कन्या :- (प्रचंड नाराजीने) सर, आम्ही फक्त कॉल सेंटर साठी काम करतो. लोकांना
भेटण्यासाठी वेगळी माणसे नेमली आहेत.
आम्ही :- अच्छा म्हणजे फोनवर टोप्या घालणारी आणी प्रत्यक्षात टोप्या घालणारी
वेगवेगळी माणसे आहेत तर !!
कन्या :- पार्डन सर ?? (आतुन संतापाचे स्फोट होत असावेत त्यामुळे कन्या परत
इंग्लिश वर घसरली आहे)
आम्ही :- नाही म्हणजे तुमच्या भेटिचा योग नाहीच म्हणा की, काये मन कसे वेडे
असते बघा, लगेच तुमच्या भेटीची स्वप्न रंगवुन तय्यार. लबाड कुठले !
कन्या :- सर सध्या तुम्ही कुठले कार्ड वापरत आहात ?
आम्ही :- नेटवाला.कॉम चे. पण ४ वर्ष झाली अजुन कसे आणी कुठे वापरायचे ते कळाले
नाहिये.
कन्या :- सर, मी क्रेडिट कार्ड बद्दल बोलत आहे.
आम्ही :- हो, ते तुम्ही फोन उचलल्या उचलल्या सांगीतलेत की !
कन्या :- सर, आय मिन सध्या तुम्ही कुठले क्रेडिट कार्ड वापरता ?
आम्ही :- अहो रेशन कार्ड नाहिये माझ्याकडे अजुन, क्रेडिट कार्ड बद्दल काय
विचारताय ? पण खरच आपण नाहि का हो भेटु शकणार ? अगदी तुमच्या सोयीच्या वेळी.
कन्या :- सर तुम्हाला कार्ड हवे आहे का ? मला बाकीच्या ग्राहकांना सुध्दा फोन
करायचे आहेत. प्लिज कार्ड विषयी बोला.
आम्ही :- तुम्ही तुमचे काम उरकुन घ्या ना निवांत. माझा नंबर तर आहेच तुमच्याकडे,
संध्याकाळी तुम्ही मोकळ्या झाल्यात की मग एक मिस कॉल द्या, मी करतो तुम्हाला
फोन.
(पलिकडुन असभ्य काहितरी पुटपुटल्याचे ऐकु येउन खाडकन फोन आदळला जातो.)

कुछ नही ... !!

2010-04-07T07:05:00.000-07:00

मुझे कुछ नही चाहिये ... !!

तुम्ही अनेक वेळा अनुभव घेतला असेल कि. बऱ्याचदा एखाद्या संध्याकाळी आपल्याला आपला जवळचा मित्र सपत्निक भेटायला आला म्हणजे आपण आदिर आतिथ्य म्हणून विचारतो.
"क्या लेंगे बॉस?"
त्यावर त्याच्या मनात एक असते पण बायकोच्या भितीने तो म्हणतो,
"

कुछ नही चाहिये

" आणी त्याची बायकोही त्याला सहमती दाखवत म्हणते.
" सही में

कुछ नही चाहिये"

आता ह्यावर इंग्लंड मधील एका भारतीयाने जालिम उपाय शोधून काढला आहे.
पहा तुम्हांला आवडतो का?
आणी कसा वाटला ते नक्की सांगा.

शोयब मलिक चे नक्की खरे काय?

2010-04-05T08:25:00.000-07:00

कोणाचे काही का असेना, आपल्याला काय त्याचे?
खरे तर ह्या प्रकारात मोडणारी माणसे आपण.
पण एक मात्र खरे कि देवाचे आभार मानावेसे वाटते कि, हे दोघेंही, दोघेच काय, तिघेही, मुस्लिम आहेत ते !!!

नाहीतर ह्या लोकांनी ह्या सगळ्या प्रकाराला कोणता "रंग" दिला असता, हे आपण जाणताचं.
आणी मग दयाळू माय-बाप कॉग्रेस सरकारला त्यांच्या पाठीशी पुर्ण ताकद उभी करावी लागली असती.

पण शुभ बोल रे नाऱ्या हि म्हण माहित असुन ही म्हणावेसे वाटते की हा निकाह २ वर्ष जरी टिकला तरी सानियाचे नशिब...!!!!

दारोळ्या...

2010-04-04T11:41:00.000-07:00

( साभार : मराठीमन.इन)

प्यायला लागल्यावर चढायचीच
केंव्हा चढते ते कळत नाही
एकदा चढलेली उतरायचीच
उतरणं काही टळत नाही

दारु पिताना एक तत्व पाळावं
सोसेल तेवढीच प्यावी
सगळी संपवायला थोडीच हवी ?
उरली , तर घरी न्यावी!

एक एक पेग कसा
चवी चवीनं प्यायचा
किती पेग झाले याचा
हिशेब असतो द्यायचा

दारू पिऊन झाल्यानंतर
एक लढाई लढायची असते
पार्टीनंतर घरामधली
साफसफाई करायची असते

पिऊन थोडी चढणार असेल
तरच पिण्याला अर्थ आहे
एवढी ढोसून चढणार नसेल
तर आख्खा खंबा व्यर्थ आहे

मी तसा श्रध्दावान
श्रावण नेहमी पाळतो
श्रावणात फक्त दारू पितो
नॉनव्हेज मात्र टाळतो

ज्याची जागा त्याला द्यावी
भलती चूक करू नये
पिताना फक्त पीत रहावं
चकण्यानं पोट भरू नये

वेळच्यावेळी आपण ओळखावी
आपली आपली आणिबाणी
लाज सगळी सोडुन देऊन
ग्लासात घ्यावं लिंबुपाणी

पिऊन तर्र झाल्यानंतर
काय खातोय ते कळत नाही
खाल्ल्यानंतर बिलामधली
टोटल कधी जुळत नाही

आपला ग्लास आपण सांभाळावा
दुसर्‍याला घेऊ देऊ नये
दुसर्‍याचा ग्लास उचलण्याची
वेळ आपल्यावर येऊ नये

अशीही वेळ असते जेंव्हा
कोणीच आपला नसतो
म्हणून आपण प्यायला जातो
तर नेमका ड्राय डे असतो

आपला पेग आपण भरावा
दुसर्‍यावर विश्वास ठेवू नये
आपला ग्लास , आपली बाटली
दुसर्‍याच्या हातात देऊ नये

असं उगीच लोकांना वाटतं
की दुःख दारूत बुडून जातं
दुःख असतं हलकं हलकं
अल्कोहोलसोबत उडून जातं!

एकदा प्यायला बसल्यानंतर
तुझं-माझं करू नये
तुझी काय , माझी काय
नशा कधी सरू नये

तुला जायचंच असेल तर निघून जा ,
जाण्यासाठी भांडू नकोस
प्यायची नसेल तर पिऊ नको ,
पण दारू अशी सांडू नकोस

स्कॉच प्यावी कोरी , कच्ची
बर्फ नको , सोडा नको
उंच आभाळी उडण्यासाठी
पंख हवे... घोडा नको!

फॉरीन लिकर कितीही प्यावी
काही केल्या चढत नाही
देशी आपली थोडीशीच प्यावी
दोन दोन दिवस उतरत नाही

पिणं असतं आगळा उत्सव
त्याचा उरूस होऊ नये
प्यायला नंतर आपला कधी
वकार युनूस होऊ नये

घरी बसून दारू प्यायचे
खूप सारे फायदे असतात
हॉटेलमधे , बिल भरायचे
काटेकोर कायदे असतात

आम्ही कधीच दारूमधे
दुःख आमचं बुडवत नाही
दारू नेहमी शुध्दच ठेवतो
भेसळ आम्हाला आवडत नाही

हवा तसा मी चालतो आहे
कोण म्हणतंय ' जातोय तोल ?'
माझ्या मित्रा , माझ्या इतकी
पचवून दाखव , नंतर बोल!

प्रत्येक पार्टीत आपण बोलवावे
काही ' न ' पिणारे मित्र
पार्टीनंतर आपल्याला आपल्या
घरी नेणारे मित्र

पिणाऱ्यांनी समाजाचा
कुठलाच कायदा पाळू नये
जेंव्हा , जिथे , जशी वाटेल
प्यायचा मोह टाळू नये

ग्लासी लागेल ते ढोसत असतो
पानी लागेल ते चरत असतो
जेंव्हा माझं बिल कोणी
दुसराच माणूस भरत असतो

काय होतंय , कुठे होतंय
काही केल्या कळत नाही
एकदातरी वेळ अशी
पिणाऱ्यांना टळत नाही

प्रत्येकानंच आपला आपला
जसा घ्यायचा असतो श्वास
तसा प्रत्येकानं आपला आपला
सांभाळायचा असतो ग्लास

इज्जत कमावायची असेल, तर दारू पिणे आवश्यक आहे!!!!

2010-04-03T23:08:00.000-07:00

दारूने नशा होते…

नशेने उत्साह वाढतो…

उत्साहात मेहनत वाढते…

मेहनतीने पैसा वाढतो…

पैशाने इज्जत वाढते…

म्हणजेच…

इज्जत कमावायची असेल, तर दारू पिणे आवश्यक आहे!!!!

मराठी घरातला हिंदी संवाद...

2010-04-03T23:04:00.000-07:00

(शिरीष कणेकर ह्यांच्या एका पुस्तकामधील संवाद)
घर मै माजी है ?`
`यहां माजी कोइ नही, बहेनजी हई` पत्नीचे फणका-यात उत्तर.
`बहेनजी, आप साबुन कौनसा इस्तेमाल करती हो?`
`मेरेकू ईंपोर्टेड पिअर्स पसंद है, लेकिन परवडता किसको है? ये कवडीचुंबक का घर है`
`तो आपका परिवार कौनसा साबुन इस्तेमाल करता है?`
`परीवार तो घरके मालिक जैसाही बेशरम है. तीन दिन से मै घसा खरवडके चिल्ला रही हुं के साबुन संपा है, लेकिन किसीको ढीम्म नही है. महागलीच्छ परीवार है. मेरे माहेरकू हर आदमी का वेगळा वेगळा साबुन था. एक दिन चुकीसे मेरी माँने टायगर का साबुन लिया तो भडक के मेरे पिताने पूरी साबुनकी वडी गिळी थी. उससे उनका आतडा स्वच्छ हुआ. इतने स्वच्छ परिवारसे मै इस गलिच्छ परिवार मे आ गयी क्यों के मेरा नशीब फ़ुटका था…`तीन दिनसे पहेले आप कौनसा साबुन इस्तेमाल करती थी?`
`ये कार्यक्रम करने बाहरगाव गये थे ना, वहां के हॉटेलसे चुराके लेके आये वही छोटी वडी इस्तेमाल करते थे. इनका की नाई नवस है के साबू विकत आणनेका नही, हॉटेलसे चोरनेका……

अय्या, राँग नंबर लागला वाटतं...!!!!

2010-04-02T09:50:00.000-07:00

मुलगी - हॅल्लो.... हॅल्लो...

मम्मी - हां हॅल्लो...
मुलगी - हॅल्लो, मम्मी मी बोलतेय.
मम्मी - अग बोल आणि आवाजाला काय झालय तुझ्या ?
मुलगी - बसलाय.
मम्मी - कशाने गं ?
मुलगी - आईसक्रिम
मम्मी - मग काही घेतलस की नाही ?
मुलगी - घेतलं ना. दुसरं आईसक्रिम.. म्हटलं काट्यानेच काटा काढावा.
मम्मी - सुपीक आहेस हो, आज अचानक कसा काय फोन केलास ?
मुलगी - अग, 'करेन करेन' म्हणत होते. जमलच नाही. तसं आताच कळलय यापुढे आमचं बिल कंपनी भरणार म्हणून. तसा केला फोन.
मम्मी - खरच की काय ?
मुलगी - मग. हवं तेवढं बोलू. फुल्ल टॉकटाईम आहे.
मम्मी - बरं, तू कशी आहेस ?
मुलगी - कशी काय ? तशीच आहे. पाच फुट दोन इंच, रंग गोरा...
मम्मी - अग कशी म्हणजे ... मजेत आहेस ना ?
मुलगी - अगदी मजेत.
मम्मी - आणि जावयबापू काय म्हणताहेत ?
मुलगी - कुठे काय म्हणतोय तो ? घरात असला तर म्हणेल ना ?
मम्मी - देवा, तुझी सेकंड लेंग्वेज निदान मराठी घ्यायला हवी होती. कसे आहेत जावयबापू ? मजेत आहेत ना ?
मुलगी - काय माहीत. असेल कदाचित. त्याचा ना एक प्रोब्लेमच झालाय.
मम्मी - काय ग, काय झालं ?
मुलगी - कसं सांगू ? लाज वाटते बघ सांगायला.
मम्मी - अरे देवा, अस झालय तरी काय ?
मुलगी - अग त्याला ना...... अॅसिडीटी झालीय.
मम्मी - अॅसिडीटी ?
मुलगी - हो ना.... त्याला हा प्रोब्लेम छोटाच वाटतो पण मला किती मोठा प्रोब्लेम होतो म्हणून सांगू ?
मम्मी - तुला कसला ग प्रोब्लेम ?
मुलगी - अगं, हा कायम पोट धरून आणि मी नाक धरून.
मम्मी - पण अचानक अॅसिडीटी कशी काय झालीय ?
मुलगी - काही नाही ग. हा सगळा बाहेरख्यालीपणाचा परिणाम
मम्मी - अग, काय बोलतेस काय तू ?
मुलगी - खरं तेच सांगतेय.
मम्मी - इतक्या कॅज्युअली कसं काय बोलू शकतेस ?
मुलगी - आता जे आहे ते आहे. सांगायला लाज कसली ?
मम्मी - म्हणजे तुला त्याचा हा बाहेरख्यालीपणा चालतो ?
मुलगी - नाईलाज आहे ग माझा. मी तरी काय करू ? मला नाही जमत.. सकाळी सकाळी उठायला... डबा बनवायला..
मम्मी - आता हा डबा कुठे आला मध्येच ?
मुलगी - अग, मी जेवणाचा डबा बनवून देत नाही म्हणून तर तो...
मम्मी - तुला हे बोलवतं तरी कसं ? एवढ्याश्या कारणांमुळे तो दुसर्या बायकांकडे जातो आणि तू...
मुलगी - अग मीच सांगितल त्याला. जा म्हणून.
मम्मी - तू ?
मुलगी - घरगुती जेवण असतं त्या बायकांकडे. पण याला काही स्वतःची अक्कल आहे की नाही ? रोज रोज ती करी, बिरयाणी कशाला खायची ? असलं चमचमीत खाल्ल्यावर होणारच ना अॅसिडीटी.
मम्मी - तू काय बोलतेयस हेच मला कळत नाही.
मुलगी - अग, असं उठसुठ बाहेर खाल्ल तर मग दुसरं काय होणार ?
मम्मी - याला तू बाहेरख्यालीपणा म्हणतेस ?
मुलगी - असं काय करतेस ? तुझं मराठी एकदम विक झालय बघ. बाहेर खाण्याला हाच शब्द आहे मराठीत.
मम्मी - कळलं तुझ ज्ञान. एक काम कर, रोज त्याला दुध देत जा.
मुलगी - चल.... काहीतरीच काय ? दुध प्यायला तो काय कुक्कुलं बाळ आहे ?
मम्मी - अगं, माझ्या बाये, थंड दुध देत जा. त्याने अॅसिडीटी कमी होईल. अजून काही प्रोब्लेम नाही ना ?
मुलगी - नाही कसा ? हल्ली फारच आंबटशौकीन झालय तो.
मम्मी - अरे देवा, हे आता काय नवीन ?
मुलगी - हो ना. परवा कैर्या घेऊन आला, काल आवळे आणि आज लिंबू आणणार आहे म्हणे. लोणचं कर म्हणतो ? मला कुठे येतय ते ? आंबटशौकीन कुठचा !
मम्मी - माझ्याकडे पाठव.
मुलगी - त्याला ?
मम्मी - गधडे, कैर्या, आवळे माझ्याकडे पाठव. मी देईन लोणचं बनवून.
मुलगी - तुला कुठे येतं लोणचं बनवायला ? आपल्याकडे तर जेवणसुद्धा बाबाच बनवतात. लोणचं बनवायला शिकले की काय ते ?
मम्मी - बाबा ? अग तुझे बाबा जाऊन चार वर्षे झाली ? विसरलीस की काय ? तू मधूराच बोलतेयस ना ?
मुलगी - नाही. मी माधूरी.... अय्या, राँग नंबर लागला वाटतं. सॉरी हें... मधुराच्या मम्मी...

मराठी मानसाला काय येत......?

2010-03-31T05:11:00.000-07:00

बायको असावी तर अशी...

2010-03-30T00:16:00.000-07:00

पोलीस- (कार चालवणाऱ्याला थांबवून) ‘काय राव. भर चौकातून सिग्नल तोडून चाललाय?’
तो- छे हो! सिग्नल पिवळा होत असतानाच पुढे गेलो..
त्याची पत्नी- (बाजूला बसलेली) काहीतरीच काय? चांगला लाल झालेला..
त्यानं पत्नीकडं रागानं बघितलं.
पोलीस- तुमचा मागचा इंडिकेटरपण फुटलाय.
तो- अरेच्या मला माहीतच नव्हतं ते.
पत्नी- अरे, तूच तर सांगितलंस ना मला तो फुटून आठवडा झाला. पण दुरुस्तीला वेळच मिळाला नाही म्हणून!
त्यानं पुन्हा तिच्याकडे दात-ओठ खाऊन बघितलं.
पोलीस- साहेब आणि तुमचा सीट बेल्ट पण लावलेला नाहीये.
तो- आत्ताच तर तुम्ही कार थांबवतांना काढला मी तो.
पत्नी- मी तर तुला कधीच सीट बेल्ट लावलेला पाहिला नाही.
तो- (पलीकडे खाऊ की गिळू नजरेनं पाहून) बाई गं, तुझं थोबाड बंद ठेव.
पोलीस- (तिला) मॅडम, तुमचे मिस्टर असंच बोलतात नेहमी तुमच्याशी?
पत्नी- नाही हो, दारूच्या नशेत असला तरच॥

हास्यरंग मधून

First Gulf Maharashtra Business Convention

2010-03-30T00:13:00.000-07:00


GMBF is organising the First Gulf Maharashtra Business Convention, with AToZ Events, UAE, titled as “MahaBiz 2010 Dubai ” in Dubai on 23^rd and 24^th April, 2010. The venue would be “ Dubai Cultural and Scientific Centre” at Mamzar in Dubai .

MahaBiz 2010 Dubai will be Two day event, comprising of a conference, where renowned business and industry experts would be invited to speak. On the sidelines, an exhibition is proposed to be organised, where select industry and companies would be given opportunity to exhibit their products/services. MahaBiz 2010 Dubai provides an excellent opportunity to the delegates, speakers, sponsors, members and partners of GMBF to network, explore business opportunities for working together in projects in GCC as well as in India . We expect around 250 delegates, from all over the world, to visit this conference and many more to visit the exhibition during the two day event. We are expecting participation from various industry organisations, business councils working in MH and overseas. We expect representation from industries such as Engineering, SME, Pharmaceutical, Chemical, IT, Travel and Tourism, Healthcare, Education, Hospitality, Construction, Agriculture and Food Products, Trading, Professional Services and Industry Associations. If you are an aspiring entrepreneur interested in GCC region, you must attend MahaBiz as a business delegate. If you are a company seeking business in GCC region, this is your opportunity to display your products at the exhibition in MahaBiz as well as participate as business delegate. Networking at MahaBiz may bring expected or unexpected benefits to you, by interacting with local entrepreneurs, professionals as well as delegates visiting MahaBiz from all over the world. You will get an opportunity to see developments in UAE and visit places of your interest to build confidence in the region. It may help you in bringing clarity in your business plans for this region and also find a local business partner. Don’t miss this opportunity, when the markets are just recovering and presenting various leads to entrepreneurs like you. You can avail the benefit of a package to attend this event, which will take care of all your travel needs, including Visa, Air Ticket, Hotel Stay, Local Travel and needless to say, registration to MahaBiz 2010 Dubai. We are happy to work with Raja Rani Travels Private Limited (RRTPL) as Official Travel Partners for MahaBiz 2010 Dubai and would be happy to assist you in India through RRTPL. For those who would like to register directly with us, please send us email on gmbf@mahabizme.com also visit www.mahabizme.com and we would be happy to assist you. You can also download the registration form, you can quickly fill in the same, sign it, scan it and email it to us. You can also fax it to +971 4 3417043

परत एकदा सुरूवात...

2010-03-29T22:50:00.000-07:00

लाभले अम्हास भाग्य बोलतो मराठी । जाहलो खरेच धन्य ऐकतो मराठी ॥
धर्म, पंथ, जात एक जाणतो मराठी । एवढ्या जगात माय मानतो मराठी ॥
सुरेश भट

नमस्कार मराठी मित्रांनो,
बरेच दिवस झाले, कांही लिहणे जमलेच नाही. कारणे तिच खूप खूप काम आहे, वेळ मिळत नाही, वगेरे वगेरे...असो.
मागच्या आठवड्या मध्ये परत आपण कांही मराठी मंडळी भेटलो. पण वेगळ्या वेगळ्या वेळी आणी वेगळ्या वेगळ्या कारणासाठीं. सगळ्यांचे एकमत झाले कि आपण सगळे नियमीत भेटायला पाहिजेच.कांहीतरी करायला पाहिजे. हे कांहीतरी नेमके काय आहे ते मात्र ठरले नाही.
तर आत परत श्रीगणेशा करतोय.
मागच्या अनुभवातून आलेल्या शहाणपणातून कांही गोष्टींची काळजी सुरूवातींपासूनच घ्यायची हे ठरले. वेळो-वेळी कळवले जाईलच, नेमके काय ते. असो.
आता जे मराठी मित्र खरेच ह्याबाबत गंभीरपणे विचार करत आहेत, त्यांना नम्र विनंती कि त्यांनी परत एकदा आपली माहिती मला पाठवावी.
माहिती मध्ये पुढील बाबींचा समावेश अनिवार्य आहे.
१. नांव, २. मूळ गांव, ३. सध्याचे भारतातील वास्तव्य, ३. जन्म तारीख, साल नसले तरी चालेल. ४. संयुक्त अरब इमिराती मधले वास्तव्य, ५. किती वर्षे. ६.विवाहीत असाल तर, विवाहाची तारीख, ७, ईमेल, ८. मोबाईल क्रमांक. ९. ईमेल व मोबाईल क्रमांक इतरांना देण्याची परवानगी, १०.व्यवसाय, ११. आवड आणी भविष्यातील काही योजना, शक्य असेल तर.
हि सगळी माहिती मिळाल्यानंतर महाराष्ट्र दिनी हया ब्लॉग वर प्रकाशित केली जाईल. नविन सभासदांची माहितीही दर आठवड्याला प्रकाशित केली जाईल.
ज्या सभासदांची कोणा नविन मराठी मित्रांची ओळख झाल्यास त्याबाबतची माहिती मला पाठवल्यास सर्वांसाठी प्रकाशित केली जाईल.
बाकींच्या योजना नंतर समक्ष भेटीत ठरवू या.
आपल्या सर्वांच्या सहकार्यांची आणी मार्गदर्शनाची अपेक्षा.
आपला स्नेहांकित,
दिलीप कुलकर्णी.
०५० ३८३४५४७

बुर्ज दुबई

2009-01-16T08:11:00.000-08:00

Information
Status Under : construction
Groundbreaking September 21, 2004
Estimated completion 2009[1]
Opening September 2009
Height
Antenna/Spire 818 m (2,684 ft)[1]
Technical details
Floor count 160 habitable floors
Floor area 334,000 m2 (3,595,100 sq ft)
Companies
Architect Skidmore, Owings and Merrill
Structural Engineer Bill Baker at SOM[4]
Contractors
Samsung
Besix
Arabtec
Turner
Grocon[5]
Bauer AG[5]
Middle East Foundations[5]
Otis[5]
Lerch Bates[5]
Schmidlin[5]
Al Naboodah[5]
Laing O'Rourke[5]
Developer Emaar

छोट्या मोठ्यासांठी कांही विनोद....

2009-01-16T08:03:00.000-08:00

सत्यम !!!

2009-01-16T07:33:00.000-08:00

शेअर मार्केट आणि तदनुषंगिक मानवी व्यवहार यांचा जवळून अभ्यास असलेल्या एका तज्ज्ञांनी सत्यम घोटाळय़ाचं केलेलं मार्मिक विश्लेषण
आतापर्यंत बहुतेक सत्यमचे राजू कुठे तरी अज्ञातवासात असतील किंवा कायद्याच्या स्वाधीन झाले असतील. नुकतीच त्यांनी मनाची टोचणी दूर केलेली आहे. आता त्यांच्या मनाची रुखरुख थांबली असेल. त्यांचे राजकारणी मित्र सत्यमला वाचवण्याची तयारी करत असतील. त्याचे वकील कोर्टात जायची तयारी करत असतील. गेली आठ वर्षे टोचणी, रुखरुख ही टूल्स डिसेबल करून ठेवल्यानंतर काल त्यांना अचानक कन्फेशनचा उमाळा आला आणि त्यांनी शेअर बाजार उघडता उघडता एक चार पानी पत्र आणि राजीनामा त्यांच्या बोर्ड ऑफ डायरेक्टरसमोर ठेवला.

करू नये तो केला व्यापार
उतरी पार तुका म्हणे.
सप्टेंबरच्या ताळेबंदात फुगवून सांगितलेली शिल्लक.
त्या शिल्लकीवरचं खोटं व्याज.
बाराशे कोटी रुपयांची न सांगितलेली तूट.
दोन हजार कोटींची न येणारी वसुली.
गुंतवणुकीवर चढवून फुगवून लिहिलेला परतावा. परतावा २४ टक्के असल्याचा दावा. पण प्रत्यक्षात ३ ते ४ टक्के.
ही परिस्थिती नवीन नसून गेली कित्येक वर्षे हेच करत असल्याची कबुली.
मेटास कंपनी खरेदी करणे, हा पण एक सत्य लपवण्याचा प्रयत्न.
कुठल्याही डायरेक्टरचा या घोटाळ्याशी संबंध नसल्याची ग्वाही, वगैरे वगैरे.
थोडक्यात काय, तर सुमारे त्रेपन्न हजार लोकांच्या पोटावर पाय. गुंतवणूकदारांचे काही हजार कोटी रुपयांचे नुकसान आणि सगळ्यात मोठे नुकसान देशाचे. कारण इथून पुढे भारतीय सॉफ्टवेअर कंपन्यांकडे ‘नायजेरीयन फ्रॉड’ म्हणून बघितले जाईल. गमावलेली विश्वासार्हता परत येण्यासाठी कमीत कमी दहाएक र्वष तरी जातीलच, तोपर्यंत सगळे संगणक शास्त्री. तलवारीच्या धारेखाली. त्यांची स्कील सेट्स जुनी होतील. मोठय़ा उत्पन्नाच्या आधारावर घेतलेल्या घराच्या भिंती दिवसाउजेडी खायला उठतील. कदाचित बऱ्याच जणांना अमेरिकेहून किंवा युरोपातून परत मायदेशी यावं लागेल. इथे एक्स-सत्यमचा टोमणा सहन करावा लागेल. त्यातून सावरता सावरता तोपर्यंत संगणक शास्त्रींची नवी फौज दारात उभी असेलच. त्यांच्याबरोबर परत स्पर्धा.
मला गिरणी कामगारांची अवस्था आता आठवते आहे. कंपनीच्या गेटवर सांडासारखी डुरकणारी ती माणसं आठवतात, जी टाळेबंदी झाल्यावर देशोधडीला लागली. अगदी हुबेहूब असेच होईल, असे काही नाही. पण कळा सोसाव्या लागतीलच काही वर्षं तरी.
बघा गंमत काय आहे. या फ्रॉडला उपमासुद्धा दुसऱ्या फ्रॉडचीच द्यावी लागते आहे. नायजेरीयन फ्रॉड. ते नाही म्हटलं तर पोंझी कंपनी म्हणावं लागेल. पोंझी कंपनी नाही म्हटलं तर एन्रॉन म्हणावं लागेल. एन्रॉन नाही तर आर्थर अँडरसन म्हणावं लागेल. काही झालं तरी रामलिंगा राजू यांनी आंतरराष्ट्रीय पातळीवरचा घोटाळा केला आहे. (बिचारा हर्षद मेहता, सी. आर. भन्साळी, केतन पारेख सगळे राष्ट्रीय पातळीवरच राहिले.)
आपल्या कबुलीनाम्यात राजूंनी कंपनी फॉच्र्युन ५०० कंपन्यांमध्ये नेल्याचा उल्लेख केला आहे. आपला वैयक्तिक फायदा किंवा कुटुंबातील इतरेजनांचा काही संबंध नसल्याचा दावा केला आहे. त्यांना म्हणायचं असावं की, मी जे काही केलं ते कंपनीसाठी. मी अपहार केला तो कंपनीसाठी. मी वैयक्तिक नुकसान केलं ते पण कंपनीसाठी. राजूंनी केलेला हा घोटाळा पाहिल्यावर मला मर्फीच्या पुस्तकातला शोपेनहारचा एंट्रॉपीचा नियम आठवला.
If you put a spoonful of wine in a barrel full of sewage, you get sewage.
If you put a spoonful of sewage in a barrel full of wine, you get sewage.
तरी एक बरं आहे की, सत्यमचा तमाशा बतावणी होता होताच संपुष्टात आला. खरा वर्ग मेटास कंपनी ताब्यात घेण्याचा होता. नशीब असं की, फिडेलिटी फंडानी कोर्टात जाण्याची तयारी केली आणि टेकओव्हरचा वग संपलाच. मौसम जर तेजीचा असता तर सत्यमचा भाव आकाशाला भिडला असता आणि नंतर पाताळात गेला असता. घोटाळ्याची व्याप्ती शंभर पटींनी वाढली असती.
सगळ्यात महत्त्वाचे काय, तर ते म्हणजे इथून पुढे काय? उत्तर सोपं आहे. आतापर्यंत जे इतरांचं झालं तेच. काही दिवस पोलीस कस्टडीनंतर ज्युडीशिअल कस्टडीनंतर जामिनावर सुटला. पुढे खटला बोर्डावर यायला सहा-सात वषर्ं. सुनावणीला चार-पाच वषर्ं. तोपर्यंत राजकीय रसायनं बदलली असतील. पोलीस अधिकारी निवृत्त झालेले असतील. जज्ज वकील झालेले असतील. नवा फ्रॉड शिजत आलेला असेल. तो राजूंच्या फ्रॉडपेक्षा सुपरडय़ुपर असेल. राजू नातवंडे खेळवत आपल्या बहादुरीच्या कथा सांगत असतील. खरं नाही ना वाटतं? पण होणार ते असंच. कदाचित एखादी जेपीसी (संयुक्त संसदीय समिती) बसेल. येणाऱ्या निवडणुकीत सत्यमचं भांडवल कामाला येईल. प्राईस वॉटरहाऊसचे काय? ते तर राजूंचे आध्यात्मिक गुरू. त्याचं आर्थर अँडरसनसारखं काहीतरी होईल. नव्या पॅकिंगमध्ये याच कंपन्या परत येतील. आम्ही परत त्या कंपन्यांना मखरात बसवू आणि पुन्हा एकदा भरवशाचा गुरव गाभाऱ्यात याची तक्रार घेऊन येऊ.
हर्षद मेहताच्या प्रकरणाचं काय झालं?
त्याचे अॅॅसेट एकत्र करून विकण्याचा कार्यक्रम आजही चालूच आहे. ब्याण्णव सालचा घोटाळा आणि त्यातील जप्त शेअर्सची विक्री व्हायला २००० साल उजाडलं. माधुलीमधले फ्लॅट विकायची नोटीस आता २००९ साली निघतेय.
सी. आर. भन्साळीचं काय झालं? जेमतेम वर्षभर तुरुंगात काढल्यावर जामिनावर सुटला.
एसेम शूजचं काय झालं?
चर्मकार घोटाळ्याचं काय झालं?
चारा घोटाळ्याचं काय झालं?
अन्नाच्या मोबदल्यात तेल घोटाळ्याचं काय झालं?
तेच होणार सत्यमच्या घोटाळ्याचं.
असं असतं तरी काय?
या अशा घोटाळ्याचा निपटारा करताना प्रचंड कालापव्यय का होतो? परत राजू प्रकरणाचे उदाहरण बघू या. राजूंचे पत्र जर नीट वाचले तर लक्षात येईल, की राजू आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांनी आकडय़ांचा खेळ रचून दिशाभूल केली आहे. हातात नसलेले पैसे खिशात असल्याचा दावा केला आहे. परंतु आर्थिक अपहार सिद्ध व्हायला वेळ लागेल. पैशाचे अपहरण झाले आहे किंवा नाही हे बघण्यासाठी आठ वर्षांचे हिशोब तपासायला लागतील. तपासणी अधिकारी चार्टर्ड अकाऊंटंट नाहीत. त्यांना बाहेरून मदत मागवावी लागेल. कायद्याची नक्की कुठली कलमं लावायची हे कायदेपंडितांना ठरवावे लागेल.
आर्थिक घोटाळ्याचे बदलते स्वरूप बघता काही गुन्ह्यासाठी योग्य ती कलमं हातात नसतील तर लोकसभेकडे जावे लागेल. जर योग्य ती कलमं वापरली गेली नाहीत तर केस कमकुवत होईल.
माणसं फ्रॉड का करतात?
काही नाईलाजास्तव करत असतील तर काही सवय म्हणून करत असतील. काही जणांचा हा पूर्णवेळ व्यवसाय पण असेल. काही जण कायद्याच्या किंवा कायदा हाकणाऱ्यांच्या कमकुवतपणाचा फायदा करून घ्यावा म्हणून करत असतील. एक लक्षात घेण्यासारखी गोष्ट अशी की घोटाळे करणं, चोरी करणं, लाचखोरी करणं, हातचलाखी करणं, विश्वासघात करणं ही सगळी कमकुवत मानवी मनाची लक्षणं आहेत. बऱ्याच वेळा फ्रॉड करणाऱ्याला समोर कडेलोट दिसत असतो. पण प्रवास थांबवणं हातात राहिलेलं नसतं. माझा एक मित्र अशा कमकुवतपणामधून जन्माला आलेल्या व्यवहाराला ट्रेडमिल वॉकिंग म्हणतो. त्यांच्या म्हणण्याप्रमाणे फ्रॉड थांबवायची एकच संधी असते. ती म्हणजे फ्रॉड सुरू न करणे. तो म्हणायचा रामदास फ्रॉइस्टर या पट्टय़ावर हौशीनं चढतो. मग पट्टा हळूहळू फिरायला लागलो. तो चालायला सुरुवात करतो. वेग वाढतो. पाय पण चटचट धावायला लागतात. मशीन आणखी वेग वाढवतं तो पळायला सुरुवात करतो. नंतर काही वेळानी पट्टय़ाच्या वेगाने धावणं हे एकच ध्येय शिल्लक राहतं. पाय थकतात. तरी धावत राहतात. एकदा तरी निश्चयाने या पट्टय़ावरून उडी मारून दूर व्हावं. पण नाही. त्याचा हट्ट त्याला तसं करूच देत नाही. पट्टा थांबवणं त्यांच्या हातात नाही. उडी तरी मारावी. थकून तो कोलमडतो..
तोपर्यंत दुसरा माणूस त्या पट्टय़ावर धावायला सुरुवात करतो.
खोटं काम आहे ते असं या धावत्या पट्टय़ावर हुकमत कुणीच करू शकत नाही. जे हट्ट करतात ते कोलमडतात. तरी माणसं धावत राहतात. थकत राहतात. संपतात. पट्टा अखंड फिरत राहतो.
कल्पवृक्षचे डॉ. उमेश खाडे एकदा मला म्हणाले होते, चांगल्या कामाची सुरुवात करताना सगळेच देवदूत असतात. वाटेत कुठेतरी चकवा भेटतो आणि देवदूताचा सैतान होतो.
फसणारे का फसतात?
फसलेले फसवणाऱ्यांना कसे विसरून जातात?
आणि सगळ्यात महत्त्वाचे एकदा फसल्यावर परत परत का फसत राहतात?
या प्रश्नांची उत्तरं देणं फार कठीण नसलं तरी फार लांबलचक होईल. पण थोडक्यात सांगायचं झालं तर असं सांगता येईल. आपली फसण्याची मानसिकता वारंवार बदलत असते. प्रत्येकाचे फसण्याचे प्रांत वेगळे असतात. विचार फक्त आर्थिक फसवणुकीचा केला तर लोक फसतात, कारण दरवर्षी फसणाऱ्यांची नवी पिढी जन्माला येत असते. आंतरजालावर माहिती सहज मिळत असल्यामुळे फक्त स्वत:वरच विश्वास ठेवणाऱ्यांची संख्या वाढत जाते आहे. विसरभोळा आशावाद नवीन गुंतवणूकदार बाजारात आणत राहणार. सगळ्यात महत्त्वाचं असं की पैसे गुंतवण्यापूर्वी सल्लागाराकडं जाऊन त्याला पैसे देऊन सल्ला विकत घेण्याची तोशीस कुणीच घेत नाही. केवळ ऐकिवात माहितीवर भरवसा टाकून पैसा गुंतवला जातो.
गुंतवणुकीला ज्या गांभीर्याची अपेक्षा असते त्या गांभीर्याने विचार होत नाही. इंग्रजीतला एक वाक्प्रचार मला फार आवडतो तो असा की
A fool and his money soon part the company.
आता काही जण म्हणतील की आंध्रवाले सगळेच असे असतात. हर्षद मेहताच्या वेळी सगळे गुजराती असेच असतात असं म्हणत होते.
एक गोष्ट नक्की आहे की फ्रॉडला भौगोलिक सीमा नाहीत. जात नाही. भाषेचं बंधन नाही. लिंगभेद नाही. फ्रॉड देश कालपरत्वे बदलत नाही.
ज्या दिवशी विनिमय आला त्या दिवशी फ्रॉड जन्माला आला. मला देश दाखवा, मी फ्रॉड दाखवतो. मला काळ सांगा, मी फ्रॉड दाखवतो. मला माणूस दाखवा, मी फ्रॉड दाखवतो.
आणि फसला असाल तर फारसे वाईट वाटण्याची गरज नाही. गुरुत्वाकर्षणाचा शोध लावणारे सर आयझ्ॉक न्यूटन यांचे पैसे पण एका फ्रॉडमध्ये असेच वाया गेले होते.
पेशवाईच्या काळातली गोमा गणेश पितळी दरवाजाची गोष्ट आठवते का?
कचेरीतल्या एका कारकुनाच्या लाचखोरीला कंटाळून चिटणीस त्याची प्रत्येक वेळा बदली करायचे.
बदलीच्या प्रत्येक ठिकाणी हा कारकून लाच घेण्याची नवी शक्कल शोधून काढायचा.
शेवटी पेशव्यांपर्यंत तक्रार गेली. पेशव्यांनी या कारकुनाची बदली पुणे शहराबाहेर एका दरवाजाजवळ केली. बरेच दिवस कारकुनाची तक्रार आली नाही. पण त्या बाजूने येणाऱ्या कागदांवरती एक नवी मोहर दिसायला लागली.
गोमा गणेश पितळी दरवाजा.

चौकशी केल्यावर समजलं की दरवाजा बाहेर ठेवलेल्या कारकुनाने ही नवी मोहर कागदावर लावायला सुरुवात केली आहे.
कारकुनाला पाचारण करण्यात आले. खुलासा मागण्यात आला. त्याने सांगितलं की, तो शहराबाहेर असल्यामुळे तो कामावर आहे किंवा नाही हे कचेरीत कळावं म्हणून हा खटाटोप.
खरं कारण असं होतं की, लाच खायला सवकलेल्या कारकुनाला काही वरकड उत्पन्न होईना. त्याने नवी शक्कल लढवली. येणाऱ्या- जाणाऱ्या प्रत्येक गाडीवानाकडून हा इसम कागद मागायचा आणि त्यावर गोमा गणेश पितळी दरवाजाच शिक्का मारून पुढे जाण्याचा इशारा करायचा. गाडीवानाकडे मागणी केली नाही तरी चिरीमिरीची प्राप्ती व्हायचीच.
नाणी बदलतील, चलन बदलेल, राज्य बदलेल, सत्ता बदलेत, पण पृथ्वीवर कुठेही जा फ्रॉड आहेच.
ज्यांना ही गोमा गणेश पितळी दरवाजाची गोष्ट कपोकल्पित वाटत असेल त्यांच्यासाठी एक आणखी सुरस आणि चमत्कारिक कथा सांगतो.
बॅकबे कंपनीची. हा कालखंड साधारण १८६२ ते १८६६ चा होता. मुंबईत औद्योगिक वातावरण तयार व्हायला सुरुवात झाली होती. आपल्या या कथेचा नायक आहे प्रेमचंद रायचंद. मुंबईतल्या एका सावकारी (तेव्हा त्याला श्रॉफी असंही म्हणायचे) घराण्यात याचा जन्म झाला होता. अतिशय हुशार, धूर्त आणि दानशूर अशा या माणसाला मुंबईचा सगळ्यात मोठा सटोडिया हा किताब मिळाला त्याच्या कॉटन मार्केटच्या आणि शेअर बाजारातील यशस्वी सट्टय़ामुळे. त्या वेळी अमेरिकन यादवी युद्ध जोरात चालले होते. कापसाच्या बाजारात त्यामुळे प्रचंड तेजी होती. मुंबईत कापसाच्या सट्टय़ात लोकांनी लाखो रुपये कमवायला सुरुवात केली होती. त्या एका वर्षांमध्ये एकूण सत्तेचाळीस कंपन्यांची नोंदणी झाली. बँका त्या वेळी शेअरमध्ये पैसे गुंतवण्यास कर्ज द्यायच्या नाहीत. प्रेमचंद रायचंदनी आपल्या वडिलांकडून पैसे घेऊन या बँकेला कर्ज दिले आणि हळूहळू बँक ताब्यात घेतली. यानंतर बँकांनी शेअर्समध्ये सट्टा करण्यासाठी कर्ज द्यायला सुरुवात केली. सोबत स्वत:साठी प्रचंड प्रमाणात कर्ज घेतले. या माणसाची खासियत अशी की त्यांने घेतलेले शेअर्स त्याच्या नावावर कधीच नसायचे. मुनीम, मेहेता, कारकून यांच्या नावावर सगळी गुंतवणूक.
यापाठापोठ मुंबईत नव्या

कंपनींचे पेव फुटले. पेपरमधली जाहिरात पूर्ण न वाचताच शेकडो अर्ज कंपन्यांकडे पैशासकट येऊन पडायचे. शेअर्सची अलॉटमेंट होण्याआधीच त्यात सौदे लिहायला सुरुवात व्हायची. त्यावरचे प्रीमियम जाहीर व्हायला लागले. सगळ्या कंपन्यांना एकच दलाल हवा असायचा. प्रेमचंद रायचंद बऱ्याच वेळा कंपन्या सटोडियाला पैशाऐवजी आणखी शेअर्स द्यायच्या. सटोडियाचं आणखी फावायचं. अशीच एक नवी कंपनी आली. बॉम्बे लँड रेक्लेमेशन कंपनी. या कंपनीला बॅकबे कंपनी म्हणून पण ओळखलं जायचं. आता जिथे नरिमन पॉइण्ट आहे, ती सगळी जमीन भराव टाकून ताब्यात घेण्याचं काम ही कंपनी करणार होती. त्याच वेळी भायखळा माझगाव परिसरात आणखी एक कंपनी आली. माझगावच्या बाजूला असलेला समुद्र हटवून जमीन तयार करण्याचं उद्दिष्ट ठेवून ही कंपनी तयार झाली होती. प्रेमचंद रायचंद यांच्या हुशारीचा एक किस्सा सांगितल्याशिवाय ही कथा पुढे सांगणं कठीण आहे. माझगावच्या डेव्हलपिंग राइट्सची किंमत साधारण पाच लाख गृहीत धरली गेली होती. प्रेमचंद रायचंदनी हे राइट्स चाळीस लाख रुपये देऊन सकाळी विकत घेतले आणि संध्याकाळी साठ लाखाला विकून टाकले. सहा तासात वीस लाख रुपये (१८६४ साली).
तारतम्याचा अंत झाला की तेजी संपुष्टात येते
हळूहळू मुंबईला तेजीच्या ज्वरांनी पछाडलं. जे शेठ करेल तेच मुनीम करायला लागला. मुनीम करेल तेच मेहेता करेल. मेहेता करेल ते कारकून. कारकून करेल ते ड्रायव्हर आणि माळी. मुंबई शेअर बाजार तापून लाल झाला. आधी बॅकबे कंपनीचे चारशे शेअर्स सरकार घेणार होतं, पण तो इरादा ऐनवेळी बदलल्यावर त्या चारशे शेअर्सचा लिलाव करण्यात आला आणि मग दोन लाख रुपयांचे शेअर्स दहा कोटी पाच लाखाच्या बोलीस विकले गेले.
आणि एक दिवस अमेरिकेतलं युद्ध संपलं. कापसाच्या व्यापाराला मंदीचं ग्रहण लागलं. सटोडिये पैसे चुकवायला टाळाटाळ करायला लागले. दिवाळखोरीची लाट आली. शेअर बाजार तीन दिवस बंद ठेवला गेला. पण पैशाची तरतूद होईना. एकामागोमाग कंपन्या बंद पडायला लागल्या. बॅकबे कंपनीसकट सगळ्या कंपन्यांनी गाशा गुंडाळायला सुरुवात केली. एकेक करून सगळे ब्रोकर दिवाळखोर झाले. आपले कथानायक प्रेमचंद रायचंद यांची सगळी मालमत्ता विकल्यावर एकूण देण्याच्या फक्त दीड टक्के रक्कम वसूल झाली.
वाचकांना एक विनंती. १९९२ साली हर्षद मेहता बाजारात आला. प्रेमचंद रायचंद यांच्या वर लिहिलेल्या कथेत फक्त हर्षद मेहता हे नाव टाका. कथा तशीच्या तशीच आहे. केतन पारेखचं नाव टाकून बघा. कथा तशीच आहे. तशीच तेजी तसंच वारं डोक्यात जाणं तसाच अंत.
फरक एवढाच की हर्षद मेहता आणि केतन पारेख यांनी फ्रॉड करताना एक पायरी पुढे जाऊन खोटी कागदपत्र वापरली. या सटोडियांमध्ये साम्य असं की यांना आपण सोशल इंजिनिअर झाल्याचा साक्षात्कार झाला होता. मुंबईचा राजाबाई टॉवर जो प्रेमचंद रायचंद यांनी बांधला तो आजही याची साक्ष देतो आहे.
पावसाळा संपता संपता माळ्यावर छत्री टाकली की पुढच्या पावसाळ्याचा पहिला वादळी पाऊस आल्याशिवाय छत्रीची आठवण होत नाही. अधेमध्ये बेमौसमी वादळ आणि गारपिट झाली तर? असा मनात विचार पण मनात येत नाही. तुमच्या- माझ्यासारखे छोटे छोटे गुंतवणूकदार असेच घडीची स्मरणशक्ती असलेले असतात. राजूचा पुढचा अवतार बाजारात अवतीर्ण होईस्तो आपल्याला परत या घटनेची आठवण पण होणार नाही.
याआधीचे सगळे घोटाळे झाले तेव्हा आपण ग्लोबल नव्हतो. आपल्या अर्थव्यवस्थेच्या समस्या आपल्या खाजगी होत्या. आता ग्लोबल झाल्यावर जागतिक समस्या पण आपल्याच समस्या आहेत किंवा आपल्या समस्या जागतिक आहेत. अमेरिकेच्या अर्थव्यवस्थेचे प्रॉब्लेम आपले आहेत. पाकिस्तानमधला बर्ड फ्ल्यू पण आपलाच आहे. आपला राजू त्यांचा आहे त्यांचा बर्नाड आपला आहे, एक सुंदर वाक्प्रचार आता मला आठवला.
In Global Economy,
A Bear sneezes at North pole
And a man dies in Peking.
या लेखाचा समारोप करताना येऊ घातलेल्या समस्यांचा विचार जर आपल्यासमोर मांडला नाही तर लेखनाचा मूळ हेतू गहाळ होईल असे वाटते.
सत्यमच्या निमित्ताने एक गोष्ट निश्चित आहे की, घोर मंदीच्या कालखंडात आपण प्रवेश केला आहे. अमेरिकेहून आपण फार दूर आहोत असा विचार करणे म्हणजे कोंबडं झाकून ठेवण्यासारखं आहे.
मुर्गे की अम्मा कब तक खैर मनाएगी?
सत्यमनंतर आर्थिकदृष्टय़ा कमकुवत असलेल्या बऱ्याच संगणक कंपन्या कोलमडतील. सुशिक्षित बेकारांची संख्या वाढेल.
ज्या ज्या क्षेत्रात गेली सहा-सात वर्षे तेजी होती त्या त्या क्षेत्रातले नवनवीन घोटाळे उघडकीस येतील. कदाचित रिअल इस्टेट आणि इन्फ्रास्ट्रक्चर कंपन्यांचा नंबर लागेल.
एक महत्त्वाची गोष्ट, आतापर्यंत पार्टिसिपंटरी नोट्स हा प्रकार फार हलकेच घेतला गेला आहे. वाढत्या अतिरेकी हल्ल्यामुळे असंही वाटतं की, बाजारात काही संशयास्पद एजन्सीजचा पैसा पण असेल. मध्यंतरी लोकसभेत काही तुरळक केसेसचा उल्लेख झाला होता, पण माननीय अर्थमंत्र्यांनी त्यावर अधिक भाष्य करण्यास नकार दिला होता.
चांगल्या कंपन्यांची आवक कमी होईल. जागतिक अविश्वासाच्या वातावरणात काही वर्षे काढायला लागतील.
औद्योगिक उत्पन्नाचा दर कमी झाल्यामुळे बाजारात मंदी असेल. व्याजाचे दर वाढतील. महागाई पण वाढेल. गेल्या काही वर्षांत भारतीय रिझव्र्ह बँक आपली आर्थिक व्यवस्था आणि जागतिक अर्थव्यवस्था यामधील धोरणात्मक समतोल सांभाळण्यात यशस्वी झाली आहे, परंतु घोटाळ्याचे सावट कायम डोक्यावर राहील.
या घोटाळ्यानंतर काही महत्त्वाच्या बाबींकडे गांभीर्यानी बघण्याची आवश्यकता आहे.
१. विमा क्षेत्राच्या खाजगीकरणानंतर आलेल्या नव्या कंपन्यांनी युनिट लिंक्ड इन्शुरन्स प्लॅन विकले आहेत. त्या प्लॅनचे मॉनिटरिंग आवश्यक आहे.
२. प्रॉव्हिडंट फंड काही खाजगी कंपन्यांकडे हाताळणीस देण्याचा सरकार विचार करत आहे अशी बातमी मध्यंतरी वारंवार वर्तमानपत्रात येत होती. तसे असेल तर आता त्याचा पुनर्विचार होणेही आवश्यक आहे.
सौजन्य : लोकप्रभा

काय करणार... ?

2009-01-06T11:26:00.000-08:00

दारू ढोसल्याशिवाय सदाचा एक दिवसही पार पडत नव्हता. त्या दिवशी मात्र कमालच झाली. घरी पाहुणे आल्याने दिवसभर त्याने संयम पाळला. रात्रीची जेवणे झाली. पाहुणे गेले. दाऱूचा एकही पेग न घेता आपला नवरा आज जेवला हे पाहून सदाच्या बायकोलाही समाधान वाटले. त्याच आनंदात ती म्हणाली, ''अहो जा, थोडी बडीशेप तरी तोंडात टाका.''
बडीशेप आणायला गेलेला सदा तासाभराने आला तो झिंगतच.
''का हो?'' बायकोने विचारले.
''काय करणार, वेटर म्हणाला की फक्त बडीशेप देता येणार नाही. कमीत कमी एक पेग तरी घ्या म्हणजे बिलाबरोबर बडीशेप देतो. मग काय....''
सदाच्या बायकोने कपाळाला हात लावला.

आहेराचे रहस्य

2009-01-06T11:20:00.000-08:00

आयुष्यभर अविवाहित राहिलेल्या मारुती आहेर यांचा वयाच्या साठीत समस्त शहरवासी मंडळींच्या वतीने जंगी नागरी सत्कार करण्याचे ठरले. हा सत्कार त्यांच्या एकसष्टीनिमित्त नव्हता किंवा अविवाहित राहिले म्हणूनही नव्हता. तर त्याचे एक खास कारण होते. मारुतीरायांच्या शर्टाच्या खिशात कायम दोन-तीन आहेराची पाकिटे असत. लग्न कुणाचेही, कुठेही, कधीही असो, मारुतीराव वधू-वरांना आशीर्वाद द्यायला जातीने हजर असत आणि न चुकता आहेर करत. स्वतः अविवाहित असूनही सर्वाधिक नवपरिणित जोडप्यांना आहेर करण्याचा विक्रमच जणू त्यांनी केला होता. ठरल्याप्रमाणे महापौरांच्या हस्ते त्यांचा जंगी सत्कार झाला.
सत्काराला उत्तर देताना ते म्हणाले, ''बंधू-भगिनींनो, मी जे काही काही केले त्यामागचे कारण आज सांगतो. मी एकटा, अविवाहित, कर्मदरिद्री! माझे उत्पन्नही तुटपुंजे. त्यामुळे दोन वेळच्या जेवणाची भ्रांत होती. मग त्यावर मी एक उपाय शोधून काढला...''
आणि त्यांनी खिशातून आहेराचे पाकीट काढून उंचावले.
''अहो, फक्त अकरा रुपयांत मला रोज एवढे सुग्रास भोजन कोणत्या हॉटेलात मिळाले असते बरे...!''

नोकरी आणि चाकरी

2009-01-06T11:19:00.001-08:00

मंडईत भाजी घेताना महेशला शाळेतला मित्र भेटला. चहा घेताना दोघांच्या गप्पा रंगल्या.
''तो माझ्या आयुष्यातला पहिलाच इंटरव्ह्यू होता.''
''मग?''
''त्यात मी यशस्वी झालो. मला नोकरी लागली आणि मी सरकारी नोकर झालो.''
''अरे वा!''
''नोकरी लागल्यामुळे लगेच माझा दुसरा इंटरव्ह्यू झाला.''
''दुसरा इंटरव्ह्यू?''
''हो, त्यातही मी यशस्वी झालो.''
''काय सांगतोस!''
''त्या उपवर मुलीला मी पसंत पडलो आणि माझं लग्न झालं.
''छान...''
''तेव्हापासून मी ऑफिसात नोकरी करतो आणि घरी गेल्यावर त्या क्षणी खूप आवडलेल्या त्या मुलीची चाकरी करतो....''

दारू पिताना मी कधीच रिस्क घेत नाही..............

2009-01-03T10:31:00.000-08:00

रामायण.

2009-01-03T10:15:00.000-08:00

हवालदार जेलरला : साहेब, काल सगळे कैदी रामायण करत होते.
जेलर : व्वा छान सुधारताहेत तर आपले कैदी.
हवालदार : नाही साहेब.
जेलर : नाही ? काय झाले.
हवालदार : साहेब, हनुमान झालेला कैदी काल संजीवनी बुटी आणायला गेला होता. तो आतापर्यंत परत आलेला नाही.

झोप !

2009-01-03T10:13:00.001-08:00

प्राध्यापक वर्गात: मुलांनो तुम्हाला फार अभ्यास करायचा आहे. आता परिक्षा जवळ य़ेत आहेत. पण तुम्ही रोज कमितकमी ७ तास झोप घेतलीच पाहिजे.
बाळू: सर हे कसं शक्य आहे ? कॉलेज तर फक्त सहाच तास असते नां ?

बाळूचे गणित.

2009-01-03T10:06:00.000-08:00

बाळूचे गणित.
शिक्षक : बाळू समजा मी तुला दोन ससे दिलेत आणखी दोन ससे आणखी दोन ससे दिलेत तर तुझ्याकडे एकूण किती ससे झालेत ?

बाळू : सात.

शिक्षक : परत ऎक, समजा मी तुला दोन ससे दिलेत आणखी दोन ससे आणखी दोन ससे दिलेत तर तुझ्याकडे एकूण किती ससे झालेत ?

बाळू : सात.

शिक्षक : आपण उदाहरण बदलु या. समजा मी तुला दोन संत्री दिलीत आणखी दोन संत्री आणखी दोन संत्री दिलीत तर तुझ्याकडे एकूण किती संत्री झालीत ?

बाळू : सहा.

शिक्षक : शाब्बास, संत्री सहा तर तुझ्याकडे ससे कसे सात होणार ?

बाळू : माझ्याकडे अगोदरच एक ससा आहे नां !

नाही ... नाही.... नाही ......

2008-12-29T19:23:00.000-08:00

नाही ... नाही.... नाही

एकदा एक राजा शिकारीसाठी जंगलात गेला होता. त्याने जंगलात धनुष्यबाण मारुन एका सिंहाची शिकार केली. पण धनुष्यबाण लागल्यानंतर मरण्याच्या आधी सिंह खुप तडफडला आणि त्याने खुप डरकाळ्या सुध्दा फोडल्या. त्यामुळे तिथे ध्यानस्थ बसलेल्या एका ऋषीची तपश्चर्या भंग झाली आणि त्याने रागाच्या भरात त्या राजाला शाप दिला. की तुझी उंची 25 फुट होवो की जेणेकरुन कोणत्याही प्राण्याची शिकार करण्याच्या आधी त्याला तुझी चाहूल लागून तो सावध होवो. रागाच्या भरात तर ऋषीने शाप दिला पण त्यामुळे राजाची उंची एवढी वाढली की त्याला कुठेही वावर करणे एकदम कठीण होवून बसले. म्हणून राजाने गयावया करुन त्या ऋषीची माफी मागीतली आणि त्याला त्याची उंची पुर्ववत करण्यास विनविले. राजाने बराच आग्रह आणि विनवणी केल्यामुळे ऋषीचा राग कमी होवून राजाला त्याचे त्याची उंची पुर्ववत करण्याचा एक उपाय सांगितला -

'' इथून पुढे 15 किमी अंतरावर जंगलाच्या आत एक वेडी बाई राहाते ... तु तिचा शोध घे आणि तिला असा प्रश्न विचार की तिने त्याचे उत्तर 'नाहॊ' असे दिले पाहिजे... तू तिला कितीही प्रश्न विचार आणि तिने जितके वेळा 'नाही' असे म्हटले तितके वेळा तुझी उंची 5 फुटाने कमी होईल.''

राजाने तिथून पुढे 15 किमी जंग जंग पछाडून त्या वेड्या बाईचा शोध लावला आणि त्या ऋषीने सांगितल्या प्रमाणे त्या बाईला वेगवेगळे प्रश्न विचारायला सुरवात केली.

'' तुला फाशी देवू का?''

'' हो''

'' तुला जंगलातून काढून देवू?''

'' हो''

राजाने तिला कितीतरी प्रश्न विचारुन हैरान केले पण तिचे उत्तर 'हो' असेच मिळत असे.

शेवटी राजाने चिडून तिला प्रश्न विचारला - '' तू पागल आहेस का?''

तिने पटकन उत्तर दिले - '' नाही''

आणि काय आश्चर्य राजाची उंची ताबडतोब पाच फुटाने कमी झाली.

राजाची उंची आता 20 फुट झाली होती. 20 फुट उंचीही खूप जास्त होती म्हणून राजाने तिला पुन्हा तोच प्रश्न विचारला -

'' तू पागल आहेस का?''

तिने पुन्हा उत्तर दिले '' नाही''

राजाची उंची पुन्हा 5 फुटाने कमी होवून राजा आता 15 फुटाचा झाला होता. 15 फुटही जास्तच होते म्हणून राजाने पुन्हा त्या वेडीला विचारले - '' तू पागल आहेस का?''

ती वेडी चिडून म्हणाली, '' तुला किती वेळ सांगायचं, नाही, नाही, नाही''

Graffiti

2008-12-29T10:11:00.000-08:00

2008-12-29T09:48:00.000-08:00

2008-12-29T09:15:00.000-08:00

2008-12-29T09:09:00.000-08:00

आजचा सुविचार....

2008-12-29T07:13:00.000-08:00

काय सागंतो राव......???

2008-12-27T10:08:00.001-08:00

खरा खुरा नास्तिक....सलिल कुलकर्णी - संदिप खरे.

2008-12-25T23:08:00.000-08:00

आयुष्यावर बोलु कांही....सलिल कुलकर्णी - संदिप खरे.

2008-12-25T23:06:00.000-08:00

खर सुख !!!

2008-06-05T11:27:00.000-07:00

अशा या बायका!

2007-03-01T02:10:00.000-08:00

* तुम्ही त्यांची स्तुती केलीत,
तर म्हणतात, तुम्ही खोटारडे आहात

* तुम्ही स्तुती केली नाहीत,
तर म्हणतात, मेल्याला माझं कौतुकच नाही

* तुम्ही बोलू लागलात,
तर म्हणतात, गप्प बसा, माझं ऐका

* तुम्ही गप्प बसलात,
तर म्हणतात, मुखदुर्बळच आहे आमचं ध्यान

* तुम्ही योग्य वेळ साधून मुका घेतलात,
तर म्हणतात, जरा सभ्यपणे वागा

* तुम्ही योग्य वेळ साधली नाहीत,
तर म्हणतात, असा कसा हा नेभळटराव

* तुम्ही त्यांचं सगळं ऐकलंत,
तर म्हणतात, होयबा बनू नका

* तुम्ही ऐकलं नाहीत, तर म्हणतात,
जर्रा समजून घेत नाहीत मला

* तर अशा या बायका...
यांच्याबरोबर जगणं कठीण...
आणि... ...
त्यांच्याशिवाय जगणं...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
त्याहून कठीण!!!

माणसा, कधी रे होशिल `माणुस` तु...???

2007-02-04T21:05:00.000-08:00

जिवंत आईला ठेवले चितेवर... पोटच्या मुलांनी अन्‌ मुलींनीही!

आईचे उपकार, तिचे वात्सल्य, तिच्या थोरवीचं वर्णन करणारे जगातील कोणत्याही भाषेतील शब्द क्षणात गोठून जावे, निष्प्रभ ठरावे, अशी काळीज पिळवटून टाकणारी आणखी एक घटना आंध्रात घडली आहे. .......पंच्याहत्तर वर्षे वयाच्या एका अभागी वृद्धेला पोटच्या मुला-मुलींनीच जिवंतपणी चितेवर ठेवून तिची जीवनयात्रा संपविण्याचा प्रयत्न केला. केवळ दैव बलवत्तर म्हणून ती वाचली असली, तरी कोणाही सहृदयी माणसाला हेलावून टाकणाऱ्या या घटनेमुळे समाजातील एक भीषण वास्तव तीव्रतेने समोर आले आहे.

आंध्रातील विशाखापट्टणमजवळच्या गजुवाका गावातील पद्मावती या वृद्ध विधवेच्या दुर्दैवाची ही कहाणी. किरकोळ व्यवसाय आणि थोडीफार शेती करणारा; पण जगण्याचा मोठा आधार असलेला घरधनी जग सोडून गेल्यावर तिची परवड सुरू झाली. त्यातच तिला दोन वर्षांपासून कर्करोगानेही ग्रासले. विशाखापट्टणमच्या किंग जॉर्ज रुग्णालयात अधूनमधून ती उपचार घेत होती. गेल्या काही दिवसांत तिचा आजार आणखी बळावला आणि तिच्या मुलांनी पुन्हा तिला या रुग्णालयात भरती केले. डॉक्‍टरांनी तिची प्रकृती ढासळत असल्याचे यापूर्वीच सांगितले असल्याने, आता ही तिची शेवटचीच खेप ठरणार, हेही या मुलांनी गृहीत धरले होते. पण अतिदक्षता विभागात दोन दिवस उपचार मिळाल्यावर पद्मावतीची प्रकृती स्थिरावली, थोडीफार सुधारलीही. त्यामुळे तिला घरी घेऊन जाण्यास डॉक्‍टरांनी या मुलांना सांगितले.

पण असे घडणार नव्हते. पद्मावतीच्या कन्या आणि एका पुत्ररत्नाने आपल्या आईला घरी नेण्याऐवजी रुग्णवाहिकेत घालून थेट स्मशान गाठले. तोपर्यंत नात्या-गोत्यातील काही लोकही तेथे बोलावून घेतले होते. स्मशानातील कर्मचाऱ्यांना निद्रिस्त आई दाखवीत मृतदेह आणल्याचे त्यांनी सांगितले. मग अंत्यविधीची तयारी झाली, चिताही रचली गेली. दोन मुलीही आपल्या जिवंत आईच्या चितेवर स्वतःच्या "स्त्री'त्वाला, मातृत्वाला अग्निडाग देण्यास तयार झाल्या होत्या. हार-फुलांनी मढवलेला एक सचेतन देह चितेवर ठेवण्यात आला आणि आजवर परिस्थितीच्या प्रत्येक चटक्‍यापासून जिवापाड जपलेला कुलदीपकच जिवंत आईला अग्नी देण्यास सरसावला. तो अग्नी देणार इतक्‍यात कसलीशी जाणीव झाल्याने पद्मावती जागी झाली. चितेवरची तिची हालचाल पाहून सारेच थबकले. रडण्याचे नाटक करणाऱ्या मुली, नातेवाइकांना तर एकदम कोरड पडली आणि आपण आता तुरुंगात जाणार या भीतीने इतरांना काही कळायच्या आत ते तेथून पसार झाले.

एरवी अंत्यविधीचे मूक, त्रयस्थ साक्षीदार असलेले स्मशानातील कर्मचारी तर या प्रकाराने पार हबकून गेले होते. पण, त्यांनीच भानावर येत पद्मावतीला चितेवरून खाली काढले, एका बाकावर बसवले, शक्‍य तो औषधोपचारही केला. "वेळ' आली होती; पण "काळ' आला नव्हता, हेच तिचे नशीब, असे ते मानत होते. सायंकाळच्या सुमारास मुले-मुली पुन्हा तेथे आली आणि आपल्या हातून "महापाप' घडल्याचे सांगत स्मशानातील कर्मचाऱ्यांच्या हाता-पाया पडू लागली. या कर्मचाऱ्यांनी मग पोलिसांत जाण्याची धमकी देत आईला पुन्हा रुग्णालयात नेण्यास मुलांना भाग पाडले.

पद्मावतीने ज्यांना कष्टाने वाढवले, मोठे केले, त्या मुली आणि मुलगा आज चांगल्या सांपत्तिक स्थितीत आहेत. पण, कर्करोग झालेल्या आपल्या वृद्ध आईला सांभाळण्यास कोणीही तयार नव्हते. जिवंतपणी आईची जीवनयात्रा संपविण्याची अशीच एक घटना काही दिवसांपूर्वी याच राज्यात घडली होती. व्याधी पाठीशी लागलेल्या आणि पुढे सांभाळण्यास कोणी तयार नाही, अशा स्थितीत निराधार वृद्धांवर येणारे परावलंबित्व, त्यातही दारिद्य्र, महागलेले औषधोपचार आणि वृद्धाश्रमांसारख्या आधार संस्थांची कमतरता, यामुळे ग्रामीण भागातील वृद्धांवर कसले "प्रसंग' ओढावताहेत, ते "अशा' घटनांनी पुन्हा स्पष्ट होत आहे. एका पद्मावतीच्या "शारीरिक' कर्करोगामुळे आजच्या पिढीत वाढत चाललेला "मानसिक' आणि त्यातूनच बळावणाऱ्या "सामाजिक' कर्करोगाचे एक भीषण वास्तवही प्रकर्षाने समोर आले आहे.

सचिन, मस्त रे कांबळे !!!

2007-01-30T23:39:00.000-08:00

मित्रांनो,
अखेर आज परत आपल्या सचिन ने शतक ठोकले.
ते ही नाबाद.
सोबत एक लेख देत आहे. तो आहे २९ डिसेंबरचा.
सगळ्या अती शहाण्या लोकांच्या डोळ्यात झणझणीत अंजण ठरावा.आणी त्यावर आजचे सचिनचे शतक, त्यांचे थोबाड रंगवायला पुरेसे आहे !!!

काय वाटते, तुम्हांला??

Leave Tendulkar alone
Prem Sanjay Vuthandam
January 29, 2007
(http://www.rediff.com/cricket/2007/jan/29guest.htm)
We Indians really do not know how to respect or take care of our heroes. Whether it is a saint from the past, a freedom fighter, or a current icon in any industry. We seem to have a problem with successful people. We always are trying to bring down our current stars -- either it's suspicion or jealousy, or whatever other reason, after putting them on a pedestal ourselves! It's a fact.

Take the example of one of our all-time heroes and exemplary sportspersons -- on the field and off it -- Sachin Ramesh Tendulkar. He has been forced to single-handedly take care of scoring runs for the past two decades --- not that he asked for the responsibility! Remember, this is a team game! We expect him to score a century each time he steps in to bat! He never claimed to be a "God", as some of us referred to him as in the past. Extremely talented, hard-working genius? Yes, he is all that and then some.

Well, the reason for me writing this article is that I heard all the so-called experts on TV/Newspapers calling for his head, along with many non-experts and the general public at large. So I was wondering if he was really in that bad of form, that he has to be dropped? I pulled up his stats along with all the other Indian batsman who have played at least five games during the 2006/2007 season (including the 3rd ODI against the West Indies in Chennai). Well among all the nine "batsmen", take a look at where the little master stands:

Sachin has played 14 games in all, at an average of almost 37 -- the best among all batsmen this season! His overall career average is almost 44. So, is he really out of form that warrants dropping him??
Then, let's take a look at the rest. Dhoni and Dravid are the only other players who have an average of above 30! And then look at the rest! No wonder India is such a pathetic team!
Now let's take a look at how the current world's top batsmen have been doing the last season.

So my question is: Is Sachin Tendulkar so bad on current form that he needs to be kicked out?? Well, the above stats do not warrant that! Whether we like it or not, he is the best we have! He is a genius, and I personally feel that there are two reasons (assuming he is 100% fit), that he is not doing as well as we expect him to, these days.

First is the fact that he is told to be the "anchor" and cut out most of his aggressive strokes, as he is a senior player and the rest of the team should play around him and Dravid. Well Sachin is in the mould of Viv Richards -- their best form of defence is to attack! Secondly, I think, finally, the weight of the entire nations expectations, and his own, are cowing him down. It's probably getting to him mentally, and he really is under a lot of pressure. That's why, he tentatively prods (bringing the bat down late) and ends up getting lbw or caught inside the circle with half-hearted shots.

The so-called experts, all and sundry, are talking about how "bad" a batsman he is now, and the same impatient/unreasonable guys who are calling for his head will praise him if he scores a century the next game. The two games after that, if he "fails", it will start all over again.

Yes, Indians are emotional people. Remember that Sachin is an Indian too. A self-respecting one, at that. Don't hurt him so much that he decides to call it quits before his time!

Do you agree with the columnist? Tell us

विनोदी विनोद

2007-01-17T04:18:00.000-08:00

शिक्षक :- तुम्हि सगळे जण का हसताय?
मुले :- काहि नाहि सर.....
शिक्षक :- खर सांगा मलाच बघुन हसताय ना?
मुले :- नाहि सर.....
शिक्षक :- मग दुसरे वर्गात हसण्यासारखे काय आहे?

******************************************

शिक्षक :- दुध नासु नये म्हणुन काय करावे ?

विद्यार्थि :- ते म्हशीकडेच राहु द्यावे.

***************************************

एकदा एका माणसाची बायको हरवते.
तो तीला खुप शोधतो, तरी ती त्याला मिळत नाहि.
शेवटि हाताश होऊन रामाच्या देवळात येतो आणि रडत रडत देवाला बोलतो
' देवा काहिहि कर पण माझ्या बायकोची खबर मला दे'

त्यावर राम प्रकट होतो व त्याला म्हणतो ' उठ वत्सा ,
तु चुकिच्या देवळात आलास, दुसऱ्यांच्या बायका शोधायचे काम हनुमान करतो ,
तु त्याच्या देवळात जाउन मदत माग. तो तुला नक्कि मदत करेल.'

****************************************

प्रश्न दोन - उत्तर एकचदोन मित्र अनेक वर्षांनी भेटतात.
पहिला मित्र: अरे तुझं लग्न झालं की अजून ही हातानेच स्वयंपाक करतोस?
दुसरा मित्र : तुझ्या दोन्ही प्रश्नांचं उत्तर 'होय' असंच आहे.

******************************************

माझे सगळे कपडे काढेपर्यंत जरा थांबाबस बसस्टॊपवर थांबली. तसा अगदी मागच्या आसना वरून एका महिलेचा आवाज आला."माझे सगळे कपडे काढेपर्यंत जरा थांबा हं ड्रायव्हर साहेब."आवाज ऐकून ड्रायव्हर, कंडक्टरसह सर्व उतारूंनी एकजात माना वळवून मागे पाहिले.धोबीण आपल्या कपड्यांची गाठोडी घेऊन खाली उतरत होती.

***************************************

प्राण वाचविले.

2007-01-17T03:59:00.000-08:00

एक सुंदर अभिनेत्री बोटीने लांबची समुद्रसफ़र करण्यास निघाली. तिने बोटीवर असताना लिहीलेल्या दैनंदिनीतील काही भाग -
दि. ०७ ऒक्टोंबर - प्रवासास आरंभ झाला. बोटीत १५०० प्रवासी आहेत. डेकवर फिरताना जहाजाच्या कप्तानाशी ओळख झाली.
दि. ०८ ऒक्टोंबर - आज मी आणि कप्तान डेकवर खूप वेळ एकत्र फिरलो. आम्ही खूप गप्पा मारल्या.
दि. ०९ ऒक्टोंबर - कप्तानाशी दोस्ती खूपच वाढली.
दि. १० ऒक्टोंबर - कप्तानाने मला त्याच्या केबिनमध्ये रात्री झोपायला बोलावले.
दि. ११ ऒक्टोंबर - मी कप्तानाच्या सूचनेला स्पष्ट नकार दिला.
दि. १२ ऒक्टोंबर - कप्तान म्हणाला,"तू आज रात्री आली नाहीस तर मी सारी बोट बुडवून टाकीन."
दि. १३ ऒक्टोंबर - काल रात्री मी १५०० प्रवाशांचे प्राण वाचविले.

तिळ-गुळ

2007-01-13T20:36:00.000-08:00

लाजतच तिने तिळ जेव्हां हातावर ठेवले
आशाळभुतपणे तेंव्हा गोडीही अपेक्षीली
मी खुळा पहातच राहिलो जेंव्हा नकळतच
तिच्या ओठांची पाकळी हलकीशी थरथरली....

मस्तानी........

2006-09-23T22:39:00.000-07:00

मस्तानी........

प्रत्येकाच्या मनात एक मस्तानी असते
अरे हळु ही गोष्ट फ़क्त स्वतःशी बोलयची असते
लग्नाची असली तरी ती फ़क्त बायको असते
आपली मस्तानी कोणालाच सांगायची नसते

लोक म्हणतात हा व्यभिचार आहे
जाणुन बुजुन केलेला अविचार आहे

बोलणारे लोक खोटारडे असतात
स्वतःपासुन सुद्धा काहीतरी लपवतात
करतील काय सगळेच बाजीराव नसतात

लोक नेहेमी असेच वागतात
बाजीरावाचे प्रेम ग्रेट म्हणतात
तुमच्या आमच्या चारित्र्यावर चिखल उडवतात
येता जाता नैतिकतेचे डोस पाजतात

बालपणी मस्तानी एक परी असते
तारुणा‌ईच पहिल प्रेम असते
वय वाढल्यावर सखी असाते
काहीही म्हणा प्रत्येकाच्या मनात असते

प्रत्येकाला ठा‌उक असते मस्तानी आपली होणार नाही
सगळ्यांचे नशिब काही तेवढे थोर नाही
तरीही आपली मस्तानी जपायची असते
मनाच्या कप्प्यात खोल खोल दडवायची असते

Victim Of Chain Mails

2006-09-23T22:20:00.000-07:00

A Mail From A Frustrated Victim Of Chain Mails
===========================================

Dear Allâ€¦

I wanted to thank all my friends and family who have forwarded chain letters to me in 2003, 2004 & 2005 and Still Sending it in 2006.

Because Of Your Kindness:

I stopped drinking Coca Cola after I found out that it's good for removing toilet stainsâ€¦

I stopped going to the movies for fear of sitting on a needle infected with AIDSâ€¦

I smell like a wet dog since I stopped using deodorants because they cause cancerâ€¦

I don't leave my car in the parking lot or any other place and sometimes I even have to walk about 7 blocks for fear that someone will drug me with a perfume sample and try to rob meâ€¦

I also stopped answering the phone for fear that they may ask me to dial a stupid number and then I get a phone bill from with calls to Uganda, Singapore and Tokyoâ€¦

I also stopped drinking anything out of a can for fear that I will get sick from the rat feces and urineâ€¦

When I go to parties, I don't look at any girl, no matter how hot she is, for fear that she will take me to a hotel, drug me then take my kidneys and leave me taking a nap in a bathtub full of iceâ€¦

I also donated all my savings to the Amy Bruce account. A sick girl that was about to die in the hospital about 7,000 times. Poor Girl! She's been 7 since 1993â€¦

I went bankrupt from bounced checks that I made expecting the $15,000 that Microsoft and AOL were supposed to send me when I participated in their special e-mail program would arrive soonâ€¦

My free Nokia phone never arrived and neither did the free passes for a paid vacation to Disneylandâ€¦

Still open to help some from Bulgaria who wants to use my account to transfer his uncle property of some hundred millions Dollars/Poundsâ€¦

Made some Hundred wishes before forwarding those Ganesh Vandana, Hanuman Chalisa, Bhagvat Geetha, Tirupathi Balaji & Saibaba pics etcâ€¦ Now most of those 'Wishes' are already married ( To Someone Else)â€¦

IMPORTANT NOTE:

If you do not send this e-mail to at least 2,579 people in the next 10 seconds, a bird will S*** on your head today a 6:30 Pmâ€¦

सर्वांसाठी महत्वाचे..! ! !

2006-08-12T23:28:00.000-07:00

सर्व मित्रांनो,
इथे एक महत्वाची वेब साईट देत आहे. www.friends2support.org, इथे तुम्हांला सगळ्या रक्तगटाच्या हजारो रक्तदात्यांची नांवे, पत्ते, फोन नंबर मिळु शकतात.
तरी सर्वांना नम्र विनंती आहे की आपल्या संपर्कातल्या सर्वांना ही माहिती द्यावी. कदाचीत कोणाला ना कोणाला कधी तरी उपयोगी पडु शकेल.
न जाणो, कदाचीत तुमच्या नकळत तुम्ही एकाद्याचा जिव वाचवण्याचे पुण्यकर्म केलेले असेल.

जुंपली' येथे लढा‌ई; मरणाची काही खैर नाही!

2006-07-22T00:59:00.000-07:00

हे कुण्या चित्रपटातील दृश‍य नाही. "मदर इंडिया'तील तर नाहीच नाही. बुलडाणा जिल्ह्यात चिखली तालुक‍यात ही लढा‌ई सुरू आहे. ....
.... ही कहाणी आहे, बैल नाही म्हणून पोटच्या गोळ्यांना नांगराला जुंपणाऱ्या दुर्दैवी बापाची अन‌ हे दृश‍य नजरेस पडल्यावर ढसाढसा रडणाऱ्या एका "बाप" माणसाची! या वास्तवाला सामोरा जाणारा शेतकरी नायक आहे भीमराव गोविंद मुळे !.. महानायक मात्र वेगळाच !

..हंगाम आला. बैलजोडी नाही. जवळ पुंजीही नाही. काय करायचे? भीमराव मुळेंना ही चिंता सतावत होती. गात्रे थकलेली. उधार-उसणवारीची सोय नाही. मुलीचे लग्न याच वर्षी झाले. ६१ हजारांच्या हुंड्यासह खर्चाची रक्‍कम एक लाखावर गेली. १५ हजार कमी पडले म्हणून काळजावर दगड ठेवत बैलजोडीही बाजारात न्यावी लागली. बैल विकले. मुलगी सासरी गेली.

भीमरावांना वाटले जबाबदारीतून सुटलो; पण हंगाम आला, तो समस्यांचा डोंगर घे‌ऊनच. पीककर्जाचे प्रकरण बॅंकेत धूळखात पडलेले. गेल्या वर्षी विकलेल्या बियाण्यांची रक्कम अजून मिळालेली नाही. भरीस भर म्हणजे, निवृत्तिवेतनावर आधीच कर्ज काढलेले. १,४०० रुपये हप्ता दरमहिन्याला कापणे सुरू होते. गावात "पत'नसल्याने सावकारही दारात उभे राहू दे‌ईना. शेती केली नाही, तर हप्ता भरायचा कोठून?...साऱ्याच समस्या. मात्र, आयुष्यभर खपलेला गडी खचणार कसा? समाजव्यवस्था आणि लोकनिंदा बाजूला सारत मुलांनी खंबीर साथ दिली. शेतात चर काढण्यासाठी भीमरावांनी स्वतः नांगर हाती घेतला. ह्रदयाला चरे पडत असतानाही दोन्ही मुलांना नांगराला "जुंपले".

यातील निवृत्तिवेतनाचा संदर्भ स्पष्ट केला, तर व्यवस्थेतील विदारकता अधिक प्रकर्षाने पुढे येते. भीमराव निवृत्त सैनिक आहेत. १९७१-७२ मध्ये ते आग्रा येथे होते. देशासाठी लढणाऱ्या एका वृद्ध सैनिकाला शत्रूने नव्हे, तर परिस्थितीनेच दग ा दिला. गारद मात्र केले नाही. "बॉण्ड' संपला, आयुष्यासोबत रोजची लढा‌ई सुरू झाली... रांगड्या नायकाला मुलांची समर्थ साथ लाभली म्हणून ठीक; अन्यथा शेतीसोबत त्यांचे आयुष्यही करपून गेले असते...

...अन महानायक आला!

तालुक‍यातील गोद्री या गावातून कलमा आणायला ते निघाले. रस्त्यातच भीमरावांच्या शेतातील दृश‍य त्यांच्या नजरेला पडले. त्यांनी लगेच गाडी थांबविली. थोडावेळ दूरूनच निरीक्षण केले. डॉक‍टर आणि त्यांची दोन मुले आलिशान कारमध्ये होती, तर भीमराव आणि त्यांची दोन मुले शेतात. रणरणत्या उन्हात. विंचूदंशावर संशोधन करणाऱ्या डॉक‍टर बावस्करांना शेतातील दृश‍याने तर अंतर्बाह्य दंश केला. त्यांचे काळीज गहिवरले. व्यवस्थेवर आघात करणारे हे दृश‍य त्यांनी आपल्या मोबा‌ईल कॅमेऱ्यात टिपले आणि दोन्ही मुलांसह थेट शेत गाठले. चोवीसशे रुपयांच्या निवृत्तिवेतनातून पाचसातशे रुपये हाती पडणारे भीमराव संसाराचा गाडा कसा ओढत असतील? काय करायला हवे? डॉक‍टरांना काळजीने वेढले. घा‌ई असल्याने ते घरी परतले. भीमरावांच्या परिस्थितीने त्यांची झोप उडाली. ते ढसाढसा रडत होते. सकाळी उठून त्यांनी सारी तळमळ आपले मित्र आणि बुलडाणा जिल्हा परिषदेचे माजी जिल्हा‌अध्यक्ष हर्षवर्धन सपकाळ यांना दूरध्वनीव रून कळविली. लागलीच तयारी केली आणि ते दोघेही निघाले पुन्हा भीमरावांच्या शेतात. बैलजोडी घेण्यासाठी डॉक‍टर बावस्करांनी १० हजारांचा चेक भीमरावांच्या हाती दिला, तेव्हा त्यांची तगमग दूर झाली. एक दडपण दूर झाले होते.

नात्यापात्यातील नसतानाही एका बळीराजाची वेदना डॉक्‍टरांनी वेचली. या गोष्टीची कुठेही वाच्यता हो‌ऊ नये, याची काळजीही त्यांनी घेतली. त्यांचे मित्र हर्षवर्धन सपकाळ हे तर राजकीय क्षेत्रातील. डॉ. बावस्करांसोबतचे चेक देतानाचे छायाचित्र ते कुठेही प्रकाशित करू शकले असते. मात्र वेदनेवरील माणुसकीची फुंकर त्यांनी हृदयाच्या कप्प्यात जपून ठेवली. जुंपलेल्या जोडीचा "भाव' करण्यापेक्षा त्याचे मोल त्यांनी जाणले. घटनेला पा‌ऊण महिना झाल्यावर ही कहाणी प्रकाशित होतेय, ती या दोघांच्या नाराजीतूनच. समाजातील "आयडॉल' लपवून कशाला ठेवायचे? एवढाच काय तो यामागचा विचार.

भारत महासत्ता होणार, असा डीडींम पिटणारे आणि त्या नादात आत्ममग्न असलेले स्वयंघोषित पुढारी या घटनेपासून काही बोध घेणार की नाही? डॉ. हिंमतराव बावस्कर यांच्याबद्दल अधिक सांगायचे तर, "बॅरिस्टरचं कार्टं' हे त्यांचे चरित्र यापूर्वीच प्रसिद्ध झाले आहे. मुंब‌ईच्या मॅजेस्टिक प्रकाशनाने ते प्रसिद्ध केलेय. त्याला पुरस्कारही मिळालेत. डॉक्‍टरांनी केलेला माणुसकीचा पुरस्कार आपल्या साऱ्यांसाठीच महत्त्वाचा. वय झाल्यावरही उमेद न सोडणारे भीमराव या कहाणीचे नायक आहेत, तर दान दिल्यावरही गाजावाजा न करता निमूट निघून जाणारे डॉ. बावस्कर महानायक. आणि हो, भीमराव गोविंद मुळे. वय ६०. राहणार गोद्री. यांनी डॉ. बावस्करांची पा‌ई पा‌ई फेडण्याची हमी स्वतःहून दिली आहे. भीमराव म्हणतात, ""माझी उमर अजून बाकी आहे आणि माझ्या पोरांची जिद्ददेखील !''
*******

पोटच्या मुलांना नांगराला जुंपावे लागणाऱ्या भीमराव मुळे यांची कहाणी वाचून तुमच्या मनात काय प्रतिक्रिया उमटल्या त्यांची येथे नोंद करा.

श्री. भिमराव मुळे ह्यांना मदत करण्यासाठी बरेचजण पुढे येत आहेत. मी त्यांच्या पत्ता व इतर सविस्तर माहिती मिळवण्याच्या प्रयत्नात आहे. मिळाल्या मिळाल्या मी ती प्रसिद्ध करेनच. तो पर्यंत माझा संपर्क साठीचा पत्ता.
दिलीप कुलकर्णी
पि.ओ. बॉक्स ५२८९१,
दुबई.
संयुक्त अरब संस्थान.
ई-मेल: dilipkulkarniin@rediffmail.com
mobAIl:00971 50 3834547.

झुम बराबर झुम शराबी...भिजलेले पी.जे.

2006-07-19T03:46:00.000-07:00

झुम बराबर झुम शराबी...भिजलेले पी.जे.

आम्ही मुंबईकर....

2006-07-12T04:55:00.000-07:00

WE ARE "MUMBAIKERS"

Dear Terrorist,

Even if you are not reading this we don't care.

Time and again you tried to disturb us and disrupt our life - killing innocent civilians by planting
bombs in trains, buses and cars.

You have tried hard to bring death and destruction, cause panic and fear and create communal disharmony but every time you were disgustingly unsuccessful.

Do you know how we pass our life in Mumbai?

How much it takes for us to earn that single rupee?

If you wanted to give us a shock then we are sorry to say that you failed
miserably in your ulterior motives.

Better look elsewhere, not here.

We are not Hindus and Muslims or Gujarat is and Marathis or Punjabis and
Bengaliies.

Nor do we distinguish ourselves as owners or workers, govt. employees or private employees. WE ARE MUMBAIKERS (Bombay-ites, if you like). We will not allow you to disrupt our life like this.

On the last few occasions when you struck (including the 7 deadly blasts in a single
day killing over 250 people and injuring 500+ in 1993), we went to work next
day in full strength.

This time we cleared everything within a few hours and were back to normal - the vendors placing their next order, businessmen finalizing the next deals and the office workers rushing to catch the next train. (Yes the same train you targeted)

Fathom this: Within 3 hours of the blasts, long queues of blood donating
volunteers were seen outside various hospital, where most of the injured
were admitted.

By 12 midnight, the hospital had to issue a notification that blood banks were full and they didn't require any more blood.

The next day, attendance at schools and office was close to 100%, trains & buses
were packed to the brim, the crowds were back.

The city has simply dusted itself off and moved one - perhaps with
greater vigour.

We are Mumbaikers and we live like brothers in times like this.

So, do not dare to threaten us with your crackers.

The spirit of Mumbai is very strong and can not be harmed.

Please forward this to others.
U never know, by chance it may come to hands of a terrorist in Afghanistan, Pakistan or Iraq and he can then read this message which is specially meant for him!!!

With Love,

From the people of Mumbai (Bombay)

मुंबईकरा तुला आणी तुझ्यातल्या माणसाला सलाम

2006-07-11T21:55:00.000-07:00

कुठे छिन्नविच्छिन्न झालेले देह... तर कुठे रक्‍ताचा सडा. ट्रॅकवर विव्हळत असणारे जखमी प्रवासी. या प्रत्येकाच्या मदतीला कोणताही मागचा-पुढचा विचार न करता स्थानकाच्या परिसरात राहणाऱ्या सामान्य मुंब‌ईकरांनी धाव घेतली. तुफान पा‌ऊस, खंडित करण्यात आलेला विद्युतपुरवठा या कशाकशाचीही पर्वा न करता येथील तरुणांनी ट्रॅकवर विखुरलेले देह गोळा केले. ....

.... सायंकाळी सव्वासहाच्या सुमारास जेव्हा स्फोट झाल्याचा आवाज जवळच्या वसाहतीतील रहिवाशांना ऐकू आला तेव्हा माहीम स्थानकाच्या शेजारच्या दिवाण अपार्टमेंट, कुबल अपार्टमेंट, सुरेखा मॅन्शन, राठोड मॅन्शन या प्रत्येक वसाहतीतील तरुणांचे गट रेल्वेस्थानकाकडे धावले. याच गटात सुनीलकुमार दास होता. त्याने त्याचा मित्र मनीषकुमार राठोडच्या मदतीने सात मृतदेह बाहेर काढले. या प्रसंगाला अत्यंत धैर्याने तोंड देणाऱ्या सुनीलकुमारचा काही वेळाने अक्षरशः बांध फुटला. ट्रॅकवर पडलेला मृतदेह आहे, असे समजून त्याने हाताने उचललेल्या पंचविशीतील तरुणाचा श‍वास सुरू होता. त्याने त्याला घे‌ऊन सायन हॉस्पिटलमध्ये जाणाऱ्या ऍम्ब्युलन्सकडे धाव घेतली. पण त्याच क्षणी त्या तरुणाने प्राण सोडला. या भीषण प्रसंगामध्ये धावून आलेल्या सुनीलकुमार दासला आपल्याला एकही जीव वाचवता आला नाही हे सांगताना रडू आवरता आले नाही. स्फोटाचा आवाज ऐकू आला तेव्हा तरुणांच्या या गटाने स्थानकावरील पोलिस ठाण्याकडे धाव घेतली. मात्र तेथे एकही पोलिस नव्हता. त्यामुळे आता आपणच पुढे हो‌ऊन मदत केली पाहिजे, असे ठरवून ते सर्व जण मदतीसाठी पुढे सरसावले. येथे गटागटाने उभे असणारे तरुण एकमेकांना धीर देत होते. पत्रकारांना माहिती देत होते. तसेच येथील परिस्थिती नियंत्रणात राहावी यासाठी पोलिसांनाही सहकार्य करीत होते. जीवाच्या भीतीने पायीच घर गाठणाऱ्या नागरिकांसाठी माहीम, माटुंगा आणि दादर या मार्गादरम्यान पावसातही ही मंडळी एकमेकांना मदत करीत होती. "कुछ नहीं होगा, डरो मत' यांसारख्या शब्दांनी आधार दे‌ऊ पाहत होती.

गर्भवती स्त्रिया, अपंग यांना इच्छितस्थळी पोहोचवण्यासाठी ट्रक-टेम्पोसारखी वाहने गाठून देण्यासाठी हे गट मदत करीत होते. मृतदेहांना घे‌ऊन जाणाऱ्या ऍम्ब्युलन्स, पोलिसांच्या व्हॅन्स आणि भेदरलेल्या मुंब‌ईकरांच्या गर्दीने हा सारा परिसर गोंधळून गेला होता. प्रचंड आवाज, अस्वस्थता आणि घबराट अशा परिस्थितीतही एकमेकांना आधार देणाऱ्या येथील रहिवाशांकडून यापुढे कुणीही आपल्याला मदत करणार नाही, आपणच आपल्याला

`रुपा' की अंडरवियर...

2006-07-11T04:35:00.000-07:00

परत परत तिच ती जाहिरात...
`रुपा' की अंडरवियर पहनो....
सिर्फ़ `रुपा' की अंडरवियर पहनो...
.
.
.
.
.
.
.
सभी अगर रुपा की ही अंडरवियर पहनेंगे तो......
.
.
.
.
.
.
.
वो बेचारी....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
क्या करेगी?...
क्या पहनेगी????

दुबई मेट्रो रेल.

2006-07-11T02:23:00.000-07:00

सोबत काही फोटो देत आहे. हे आहेत दुबई मेट्रो प्रोजेक्ट चे. ठरलेल्या वेळेस त्याचे काम सुरु झाले. रोज ९००० कामगार व अभियंते त्यावर काम करत आहेत.
रेड लाईन डिसेंबर २००८ ला चालु होईल.

दुबई मेट्रो रेल.

2006-07-11T02:21:00.000-07:00

दुबई मेट्रो रेल.

2006-07-11T02:18:00.000-07:00

दुबई मेट्रो रेल.

2006-07-11T02:10:00.000-07:00

कसुर

2006-06-28T05:27:00.000-07:00

एका क्षणात तु आयुष्य माझे..
इंद्रधनुष्यी करू शकतेस जगणं...
एकाच क्षणात त्याचे ओसाड
माळरान ही....
कसुर तर माझाच आहे
त्या दोन क्षणा मध्येच
सगळे जगताना विसरतो मीच..
ह्याचे भान ही...

New Courses for Women

2006-06-24T23:16:00.000-07:00

Women think they already know everything, but wait; training courses are now available for women on the following subjects at your nearest college

1. Silence, the Final Frontier: Where No Woman Has Gone Before.

2. The Undiscovered Side of Banking: Making Deposits.

3. Parties: Going Without New Outfits.

4. Man Management: Minor Household Chores Can Wait until After The Game.

5. Bathroom Etiquette I: Men Need Space in the Bathroom Cabinet Too.

6. Bathroom Etiquette II: His Razor is His.

7. Communication Skills I: Tears - The Last Resort, not the First.

8. Communication Skills II: Thinking Before Speaking.

9. Communication Skills III: Getting What you Want Without Nagging.

10. Driving a Car Safely: A Skill You CAN Acquire.

11. Telephone Skills: How to Hang Up.

12. Introduction to Parking.

13. Advanced Parking: Backing Into a Space.

14. Water Retention: Fact or Fat.

15. Cooking I: Bringing Back Bacon, Eggs and Butter.

16. Cooking II: Bran and Tofu are Not for Human Consumption.

17. Cooking III: How not to Inflict Your Diets on Other People.

18. Compliments: Accepting Them Gracefully.

19. PMS: Your Problem... Not His.

20. Dancing: Why Men Don't Like To.

21. Classic Clothing: Wearing Outfits You Already Have.

22. Household Dust: A Harmless Natural Occurrence Only Women Notice.

23. Integrating Your Laundry: Washing It All Together.

24. Oil and Petrol: Your Car Needs Both.

25. TV Remotes: For Men Only.

26. Getting ready to go out: Start the day before.

Please register immediately as courses are expected to be in great demand…

Lipstick Alert!!!!!!!!!!!!

2006-06-24T23:06:00.000-07:00

Lipstick Alert!!!!!!!!!!!!

If there is a female you care anything about, share this with her. I did!!!!!

I am also sharing this with the males on my email list , because they need to tell the females THEY care about as well!

Recently a brand called "Red Earth" decreased their prices from $67 to $9.90.

It contained lead.

Lead is a chemical which causes cancer.

The Brands which contain lead are:
1. CHRISTIAN DIOR
2. LANCOME
3. CLINIQUE
4. Y.S.L
5. ESTEE LAUDER
6. SHISEIDO
7. RED EARTH (Lip Gloss)
8. CHANEL (Lip Conditioner)
9. MARKET AMERICA-MOTNES LIPSTICK.

The higher the lead content, the greater the chance of causing cancer.

After doing a test on lipsticks, it was found that the Y.S.L. lipstick contained the most amount of lead.

Watch out for those lipsticks which are supposed to stay longer. If your lipstick stays longer, it is because of the higher content of lead.

Here is the test you can do yourself:

1. Put some lipstick on your hand.
2. Use a Gold ring to scratch on the lipstick.
3. If the lipstick color changes to black then you knowthe lipstick contains lead.

Please send this information to all your girlfriends, wives and female family members.

This information is being circulated at Walter Reed Army Medical Center
Dioxin Carcinogens causes cancer , especially breast cancer

Artificial beach ...fabulous

2006-06-19T01:51:00.000-07:00

This is an artificial beach constructed in Japan........ Fully indoor (top opens) climate controlled summer throughout the year. Water is temp controlled, the sand granules are specially made so thatit gives u the feeling of playing in the sand, but it doesn't stick 2 urbody! In summer, the top dome can be opened 2 let in natural light !!

opinions over reservation issue by Azim Premji

2006-06-19T01:41:00.000-07:00

I know every one has some saying in Reservation,but recently I read very interesting comment from Very respectlyful person Of IndiaI hope everyone will think twice after reading this comment.
Wipro chairman Mr. Ajim Prem ji's comment on reservation:"I think we should have job reservations in all the fields. I completely support the PM and all the politicians for promoting this. Let's start the reservation with our cricket team. We should have 10 percent reservation for muslims. 30 percent for OBC, SC/ST like that. Cricket rules should be modified accordingly. The boundary circle should be reduced for an SC/ST player. The four hit by an OBC player should be considered as a six and a six hit by a OBC player should be counted as 8 runs. An OBC player scoring 60 runs should be declared as a century. We should influence ICC and make rules so that the pace bowlers like ShoaibAkhtar should not bowl fast balls to our OBC player. Bowlers should bowl maximum speed of 80 kilometer per hour to an OBC player. Any delivery above this speed should be made illegal. Also we should have reservation in Olympics. In the 100 meters race, an OBC player should be given a gold medal if he runs 80 meters."
Now is your turn, please submit what do you like to say about reservations.

ख्याली-खुशाली......एक विनोद.

2006-06-12T05:05:00.000-07:00

पहिला मुलगा: काय रे, तुझी आई कशी आहे?
दुसरा मुलगा : बरी आहे...
पहिला मुलगा: आणी तुझी बहिण कशी आहे?
दुसरा मुलगा : बरी आहे..
पहिला मुलगा: हो का? मग तुझा भाऊ कसा आहे?..
दुसरा मुलगा: भाऊ पण बराच आहे....
पहिला मुलगा: अच्छा, मग बाबा तर बरेच असतील..???
दुसरा मुलगा: नाही, बाबा एकच आहेत.!!!!!

घरचे-बाहेरचे.....एक विनोद.

2006-06-08T00:56:00.000-07:00

तरुण: मी तुझ्याशी लग्न नाही करू शकत.
तरुणी: का रे काय झाले?
तरुण: घरच्यांचा होकार नाही मिळत आहे.
तरुणी:कोण कोण असते घरी?
तरुण: कोणी जास्त लोक नाहीत. फक्त एक बायको व तिन मुले !!!

बाल मैत्रिण

2006-06-06T06:14:00.000-07:00

मामला सेट असतो.

2006-06-06T06:10:00.000-07:00

होतं का हो तुमचं कधी अस्सं...?

2006-06-06T06:06:00.000-07:00

साधं सोप्प आयुष्य...

2006-06-06T06:03:00.000-07:00

सगळीच मुले लोफर नसतात !!!

2006-06-06T05:59:00.000-07:00

2006-06-06T04:32:00.000-07:00

साधं सोप्प आयुष्य...

2006-06-06T04:23:00.000-07:00

एक प्रेम कथा.

2006-06-06T04:19:00.000-07:00

ती जन्मताच आंधळी, त्यामुळे सगळ्यांच्याच तिरस्कारास पात्र. आई-वडील, सख्खे भाऊ, बहिणींही एक डोक्यावरचंन टाळता येणार ओझं म्हणून सहन करणारे. ह्यात एकच समाधानाची बाब म्हणजे तिचा प्रियकर.
तिच्यावर जिवापाड प्रेम करणारा, तिच्या अंधपणाचा कोणताही बाऊ न करता. मग तिला वाटायचे आपण खुप नशिबवान आहोत. तिने कित्येक वेळेस त्याला म्हंटले सुद्धा, "जर मला दृष्टी लाभली असती तर तुझ्याशीच लग्न करून, शेवट पर्यंत साथ दिली असती."
आणी अचानक एके दिवशी चमत्कार झाला. कोणीतरी तिला आपले डोळे देण्यास तयार झाला. शेवटी यशस्वी शस्त्रक्रिये नंतर दिला दिसू लागले. सर्व प्रथम तिने प्रियकराला पाहण्याचा हट्ट धरला.
त्याला पाहताच तिला जबरदस्त धक्का बसला. तो चक्क आंधळा होता. तेवढ्यात त्याने विचारले, "करशील आता माझ्याशी लग्न?"
तिने सहजतेने त्याचा प्रस्ताव नाकारला. त्याने कांहीही प्रतिक्रीया व्यक्त केली नाही. तिच्यापासुन दुर जाताना फक्त एवढेच म्हणाला, "माझ्या डोळ्यांची काळजी घे."
ती उघड्या डोळ्यांनी पहातच राहिली.

हसू नका बरे......१

2006-06-03T22:01:00.000-07:00

मुलगा: तुझी सॅंन्डल छान आहे.
मुलगी(रागाने): काढु का मग?
मुलगा:स्कर्टही फारच छान आहे?
मुलगी:..........

आरक्षण...खायचे व दाखवायचे दात.

2006-05-29T05:35:00.000-07:00

सर्व प्रथम कॉंग्रेस व अर्जुनसिंगाचे अभिनंदन!!!
मताच्या राजकारणाच्या डावपेचात तुम्हीं जिंकलात. आता पुढच्या १००-१५० वर्षे कशाची पर्वा करण्याची गरज नाही. डोळे झाकून तुम्ही सत्तेवर याल व रहाल.
त्यांना मुख्य प्रवाहात आणायचे, त्यांना मुख्य प्रवाहात आणायचे म्हणजे नक्की काय हो?
परवाच `पिछडा वर्ग आयोग'National Commision for Backward Class च्या एक महिला सदस्याची मुलाखत पाहिली. पाहिल्यानंतर माझ्या मनुष्य जन्माचे सार्थक झाल्यासारखे वाटले. गेली कित्येक वर्षे म्हणे ह्या आयोगाची अधक्ष्यांची जागा रिक्त आहे. बहुतेक आरक्षीत लायक व्यक्ती तयार होण्याची वाट बहुतेक सरकार पहात आहे.
ह्या आयोगाचे मुख्य काम म्हणजे आरक्षणाबाबत अहवाल तयार करणे. कोणत्या कोणत्या आरक्षीत जातींना त्याचा फायदा झाला. आरक्षणामुळे किती मागास जातीतील उमेदवार उच्च पदापर्यंत पोहोंचले वगेरे, वगेरे.
आता पहा गेली १३ वर्षे म्हणे त्यांच्याकडे कसलीही नोंद नाही. किती जातींना, उमेदवारांना ह्याचा फायदा झाला. कोणत्या जाती वगळायच्या, कोणत्या नविन जाती ह्याचा काहीही ताळेबंद नाही. तरीही सरकार कोणताच विरोध न जुमानता फक्त एक गठ्ठा मतावर डोळा ठेवून आंधळे निर्णय घेते आहे.
खुप झाले, खरचं खुप झाले, मुख्य प्रवाहात आणायचे. ते नाही येवु शकले तर मुख्य प्रवाह का ते म्हणतात तोच त्यांच्या कडे वळवायचा. कशी वाटली कल्पना!!!
सरते शेवटी राजकारण्यांनी सगळीकडेच आरक्षण करावे असे मला तरी वाटते. म्हणजे खुल्या जातीच्या लोकांना चांगली अद्दल घडेल. भलते उड्या मारत होते की बुद्धीवत्तेनेच मोठे होता येत होते.
आता खुल्या वर्गा समोर काय उपाय तर बॅग भरयाची आणी पोट भरण्या साठी परदेशी निघायचे. बरे उपकार आपल्या मायबाप सरकारचे, अजुन त्यांना हे नाही सुचले की २७% हे लोक बाहेर देशी गेल्यावरच खुल्या वर्गातील जावू शकतील.
धन्य ती धर्मनिरेपेक्ष लोकशाही, जातीविरहीत शासन संस्था, ह्या सगळ्याचा असा अर्थ आमच्या सारख्यांच्या लक्षात येण्यास वेळ लागला.
नशिब इथे लिहीण्यासाठी अजुनतरी जातीची अट नाही.

साम्य.

2006-05-17T06:05:00.001-07:00

महात्मा गांधी व मल्लिका शेरावत यांच्यात साम्य काय?
दोघांनीही बिल्कुल कमी कपडे अंगावर ठेवले.
एकाने देशासाठी तर दुसरीने देशवासींया साठी..

साम्य.

2006-05-17T06:05:00.000-07:00

How to make babies?

2006-05-17T03:56:00.000-07:00

A second grader came home from school and said to her mother, "Mom, guess what? We learned how to make babies today."

The mother, more than a little surprised, tried to keep her cool. "That's interesting," she said. "How do you make babies?"

"It's simple," replied the girl. "You just change "y" to "i" and add "es".

चोरावर मोर.....(विनोद)

2006-05-16T22:51:00.000-07:00

पत्नी(पतीला): समजा तुम्ही ऑफिस वरुन आलात व मी तुमच्या सगळ्यात आवडत्या, जवळच्या, तुम्हांला प्राणापेक्षा प्रिय अशा व्यक्तिच्या मिठीत आहे हे पाहिल्या नंतर तुमची पहिली प्रतीक्रिया काय असेल?
पती: हेच की तु लेस्बियन आहेस.

तनसे तन का मिलन.......

2006-05-13T01:30:00.000-07:00

मागच्या आठवड्यात एक बातमी "आज तक" वर पाहीली. एका मुस्लीम युवतीने आपला प्रियकर दुसऱ्या बाईशी लग्न करतोय म्हणून गोळ्या झाडून त्याला यमसदनी पाठवले.
आणी कालच आणखी एक पाहीले. हरदोई इथे प्रियकर स्वताच प्रेयसीच्या विवाहात मानवी बॉंबच्या रुपात स्फोट घडवून हाहाकार माजवला.
मन अगदी सुन्न झाले ते बघून. म्हणे प्रेमासाठी हे केले. हे करण्यामागे कसली आली प्रेम भावना. प्रेम एवढे क्रुर बनवते? नसेल येवु शकले ते एकत्र, काही मर्यादा मुळे, सामाजिक बंधनामुळे म्हणा. आपला प्रियकर / आपली प्रेयसी कायमचे आपले नाही झाले तर आपण जिव लावला त्याचाच जिव घ्यायचा? का त्यांचे प्रेम एवढा सुध्दा त्याग करणे नाही शिकवू शकले?
आजकाल प्रेम म्हणजे एक फॅड झाले आहे.
सोमवारी प्रेम बसते न बसते तो शनिवार पर्यंत ह्यांचा प्रेमभंग ही झालेला असतो. मग सुरु होते सुडाची कहाणी. एक तर देवदास बनुन कोणत्याना कोणत्या व्यसनाच्या आहारी जाणे किंवा मग स्वताच्या नाहीतर दुसऱ्याच्या जिवावर उठणे??
बाबांनो प्रेम एवढे सोपी किंवा थिल्लर गोष्ट नव्हे नाही हो. जर असे असले असते तर जनावरात व माणसांत काहीच फरक नाही का? सगळ्यांनाच प्रेमात नाही यश येत, मग प्रेमाची व्याख्याच बदलते की काय? जिवन म्हणजे चित्रपट नव्हे? सगळेच थोड्याच वेळात निर्माण व्हायला व संपायला देखील.
तुमचे आणी आमचे सेम नसले तरी शेवटी प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेमच असते ना??
यावेळी आठवतात त्या पुढील ओळी..
तन से तन का मिलन होना पाया तो क्या?
मन से मन का मिलन कोई कम तो नही..
चांद मिलता नही सबको संसार में
एक दिया ही बहोत है रोशनीके लिये
मग जितक्या वेळ एकमेकांच्या सोबतीत उपभोगलेल्या सोनेरी क्षणांच्या आठवणींच्या रोशनीत उरलेले आयुष्य काढणे शक्यच नाही का? का करायलाच पाहीजे प्रेमाला बदनाम? का करावीशी वाटते मग स्वतासोबतच दुसऱ्यांच्याही आयुष्याची बरबादी?? ह्यामुळे कांही साध्य होत असए नाहीच पण प्रेम मात्र कलंकित होते.

तुला विसरायचय...

2006-05-09T21:40:00.000-07:00

काल पक्कं ठरवल होत
तुला विसरायचय..
अगदी आठवणीन, न विसरता
तुला विसरता विसरता
विसरुनच गेलो कि
तुला विसरायचय..
अन विसरुन गेलो
स्वताचच अस्तित्व
तुला विसरतानाच्या
तुझ्याच आठवणीनं

म्हणींची सर मिसळ...

2006-05-06T05:43:00.000-07:00

एक विद्यार्थी ४ च्या परिक्षेची तयारी न करताच पेपरला आला. आपल्या असामान्य सामान्यज्ञानाच्या जोरावर त्याने अर्धवट म्हणीं कशा पुर्ण केल्या, त्या पहा....

सुरवातीला योग्य म्हण व त्याखाली त्याने पुर्ण केलेली म्हण.

नाचता येइना आंगण वाकडे.
नाचता येइना.....कुत्रा आवर.

नांव सोनुबाई अन हाती कथळाचा वाळा.
नांव सोनुबाई अन......वडापाव शिवाय खात नाही.

देव देते अन कर्म नेते.
देव देते...हाती कथळाचा वाळा.

भटाला दिली ओसरी, भट हळू हळू पाय पसरी.
भटाला दिली ओसरी,.....तर जमतील भुते.

आपला हात जगन्नाथ
आपला हात.....गुळाची चव काय?

कुठेही जा, पळसाला पाने तिनच.
कुठेही जा,....देईना कुणी मुका.

घरोघरी मातीच्याच चुली.
घरोघरी..भट हळू हळू पाय पसरी.

अडला हरी गाढवाचे पाय धरी.
अडला हरी.....भट हळू हळू पाय पसरी.

ढवळ्या शेजारी पवळा बांधला
वाण नाही पण गुण लागला.

ढवळ्या शेजारी पवळा बांधला....तर डर कशाला?

साडी नेली बाईंन अन चिंधी नेली गायीनं.
साडी नेली बाईंन...अन चांभार पोरं मारी.

बोले तैसा चाले....त्याचे आंगण वाकडे.

असेल हरी तर देईल खाटल्यावरी.
असेल हरी तर.....पण कुत्रा आवर

कावळ्याच्या शापाने गायी मरत नसतात.
कावळ्याच्या शापाने.... चार दिवस सुनेचे.

बैल गेला अन झोपाळा केला.
बैल गेला अन...गायी मरत नसतात

हत्ती गेला अन शेपुट राहिलं.
हत्ती गेला....त्याला कोण रडे?

ऊस गोड लागला म्हणून मुळांपासुन खावू नये.
ऊस गोड लागला म्हणून....झोपाळा केला.

करुन करुन दमला अन देव पुजेला लागला.
करुन करुन दमला....त्याची वंदावी पाऊले.

मनी वसे ते स्वप्नी दिसे.
मनी वसे ते...कर्म नेते.

आयजीच्या जिवावर बायजी उदार.
आयजीच्या जिवावर बायजी.....गाढवाचे पाय धरी.

हलवायाच्या घरावर तुळशीपत्रं.
हलवायाच्या घरावर.....भाराभर चिंध्या.

म्हतारी मेल्याच दुख: नाही पण काळ सोकवतोय.
म्हतारी मेल्याच दुख: नाही....घाल कुत्र्याला.

जावयाच पोरं हरामखोर.
जावयाच पोरं.....केरात.

सासरच्या जिवावर जावाई सुभेदार.
सासरच्या जिवावर.....गाढव चाललं भुकत.

दुष्काळात तेरावा महिना.
दुष्काळात....वैद्य मरो.

आडातच नाही तर पोहऱ्यात कोठून येणार?
आडातच....जगन्नाथ.

आत्याबाईला मिशा आसत्या तर काका नसते का म्हट्ले?
आत्याबाईला मिशा आसत्या तर....पोहऱ्यात कोठून येणार?

चोराच्या हाती द्याव पन पोराच्या हाती नाही.
चोराच्या हाती....आरसा कशाला?

नकटीच्या लग्नाला सतराशे विघ्न.
नकटीच्या लग्नाला.....व्याह्यांन धाडलं घोड.

स्वत: मेल्या शिवाय स्वर्ग दिसत नाही.
स्वत: मेल्या शिवाय...भांडे कशाला लपवायचे?

श्रध्दांजली......

2006-05-03T21:56:00.000-07:00

"निघालास"
"हो, आजचे काम झाले तर आयुष्यातली मोठी भरारी असेल"
"काळजी घे बाबा, सोबत कुणाला घेतलेस का"
"हां, माझा छोटा भाऊ आहे, त्यामुळे कांही चिंता नाही"
"छोटा भाऊ आहे म्हणतोस, मग तर संभाळ रे बाबा"
********************************
अजात शत्रु, एक उमदे व्यक्तिमत्व, धडाडीचा राजकारणी, `चाणक्य' व `रामाचा लक्ष्मण' ही,
प्रमोद महाजनांच्या आत्म्याला शांती लाभो. हिच ईश्वरचरणी प्रार्थना.
आम्ही पामर एवढेच करु शकतो...

आवाज कुणाचा...?

2006-04-30T22:36:00.000-07:00

आज सकाळी शाळेचा निकाल घेवुन आलेल्या प्रदिपला त्याच्या बाबांनी विचारले.
"प्रदिप, किती टक्के गुण मिळाले?"
प्रदिप(हळु आवाजात): "७७% मिळाले"
बाबा: "अरे एवढे हळु आवाजात का बोलतोस? जरा चांगले ऐकु येईल असे बोल, जोराने."
प्रदिप: "जय भवानी, जय शिवाजी"
.
.
.
.
सर्व मराठमोळ्या बांधवाना, महाराष्ट्र दिनाच्या शुभेच्छा !!!

कटू निर्णय....एक विनोद

2006-04-29T21:29:00.000-07:00

मुलगा: बाबा, बाबा मला दर महिन्याला जो पॉकेट मनी देता ना. तो थोडा वाढवून द्या. महागाई कसली वाढली आहे.
बाबा: अरे, कस शक्य आहे. परवा तर अर्थमंत्र्यानी सांगितले की सगळ्या गोष्टींचे भाव स्थिर राहतील. मी पाहिल्या ना बातम्या.
मुलगा: तुम्ही पण ना बाबा, अहो तुमचा विश्वास स्वताच्या मुलावर ज्यास्त आहे की अर्थमंत्र्यावर??

आरक्षण......

2006-04-29T02:08:00.000-07:00

आरक्षणाच्या सुवर्णकाळातील निधर्मी भारतातील एक विवाह विषयक जाहिरात....
वर पाहिजे..
वधु, सुंदर, उच्च शिक्षीत, वैद्यकिय पदविधर, पण नौकरी नाही. सर्व गुण संपन्न, मनमिळावु, घर कामात पारंगत, वर दक्षिणा देण्याची तयारी, मंगळ नाही पण जात ब्राम्हण आहे.
अपेक्षा...
शिक्षण, रुप, बुध्दीमत्ता, आर्थिक परस्थीती, स्वताचे घर यापैकी काहीही नसले तर चालेल पण मुलगा
आरक्षणाची सोय असलेल्या जातीतील असावा.
विधुर, अपंग, घटस्फोटीत चालेल. मुलीची धर्मांतरही करण्याची तयारी.

आस..

2006-04-25T02:05:00.000-07:00

निरोप घेताना खोल स्वरात
तो जेंव्हा पुटपुटला
परत भेटण्याची आस मी
सोडली नाही.
तिचे डोळे चमकले
कस शक्य आहे?
प्रश्नातच तो उत्तरला..
का?
पुनर्रजन्मावर तुझा विश्वास नाही..?

स्पेलिंग

2006-04-25T01:39:00.000-07:00

टीचर : नन्या, तुझा जन्म कुठे झाला?

नन्या : तिरुवनंतपुरममध्ये.

टीचर : स्पेलिंग सांग मला त्याचं.

नन्या (डोकं खाजवून) : टीचर, मला वाटतं माझा जन्म ना गोव्यात झाला होता!!!!

मैत्रीण(Girl Friend) व बायकोत फरक काय?

2006-04-23T23:30:00.000-07:00

एकाने विचारले, "मैत्रीण व बायकोत फरक काय?"

त्या बुद्धीवंताने सांगितले,

एवढाच जेवढा दवा व दारु मध्ये असतो तोच.

मैत्रिण दवा सारखी असते, तिच्या सोबत एक्सपायरी डेट असते.

पण बायको दारु सारखी असते.

जितकी दारु जुनी जुनी होत जाते, तशी तशी ति

डोक्याच्या वरपर्यंत पोहोंचत जाते.

कुणाला कशाचे, तर कुणाला कशाचे??? (एक विनोद)

2006-04-22T05:20:00.000-07:00

अजयकडे नवीकोरी टोयोटा लॅंड क्रुझर पाहून संजयचे डोळेच पांढरे झाले. संजय म्हणाला, "का रे अजय, एवढी नवी कोरी, महागडी गाडी, कुठून आणलीस? काय लॉटरी वगेरे लागली की काय?"
अजय म्हणाला, "त्याचे काय झाले, काल हायवेवर एका गोऱ्या मॅडमने मला लिफ्ट दिली. खंडाळ्याला एका जंगलात आत गाडी ने‌ऊन ती गाडीबाहेर पडली. सगळे कपडे काढून एका खडकावर जा‌ऊन आडवी झाली आणि म्हणाली, तुला हवं ते घे तू!"
"मग, पुढे काय?" संजयची उत्सुकता.
अजय म्हणाला, " पुढे काय? अरे एवढी सोन्यासारखी संधी मी सोडतो कि काय? घेतली गाडी आणी आलो."
संजय म्हणाला, "बरे झाले तु गाडी घेतली ते !!! नाहीतर कपड्याचा तुला काही उपयोग ही झाला नसता."

पी.जे. फालतु जोक्स

2006-04-16T05:24:00.000-07:00

एका लहान मुलीला २ प्रश्र्न विचारले.
"तुझे नांव काय?" व "तु कुठे चालली आहेस?"
तर ती मुलगी दोन्ही प्रश्र्नांचे एकच उत्तर देते.
मग सांगा आता, त्या मुलीचे नांव काय?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

शिला.
*****

१४ नोव्हेंबरला बालदिन का म्हणतात ?
कारण त्याधी बरोब्बर ९ महिने (१४ फेब्रुवारीला) व्हेलेन्टाईन्स डे असतो !
***

एक भाषांतर (translation)
चंदनाची चोळी अंग अंग जाळी
sandel's Bra Body Body Net

***

कर्वे रोडला पाणी येते, पण कोथरुड ला नाही येत. का बरे ?
कारण वाटेत नळ स्टॉप आहे.

***

दोघेजण चालले आहेत. त्या पैकी मुलगा कोणता आणी मुलगी कोणती हे समोरुन न बघता कसे ओळखाल?
सोप्पं आहे.
काही तरी चावट जोक मारायचा.
लाजेल तो मुलगा..

***

कोर्टात गांधीजींचा फोटो कशाला लावतात..?
....खिळ्याला !!!

***

एकदा मास्तर बंड्याला वर्गात उभा करतात आणी सांगतात,
" मी कुठला ही प्रश्न विचारला कि त्याच पटकन उत्तर दे".
मास्तर विचारतात," अमेरिकेचे अध्यक्ष कोण?"
बंड्या म्हणतो," पटकन."

***

पहिला भिकारी : जर तुला एक करोड रुपयाची लॉटरी लागली तर, तु काय करशील?
दुसरा भिकारी : मी विमानात बसुन भिक मागेन.

***

पुणे हे विद्येचं माहेर घर आहे.
पुणे हे विद्येचं माहेर घर आहे.
पण...पण..पण.....
विद्या सासरी गेली आहे.

***

मुलगा :- "मुली तुला चहा येतो का ?"
मुलगी :- "ईश्श्श .. मला अजुन दूध येत नाही, चहा काय येणार?"
***

सोबत...?

2006-04-16T00:35:00.000-07:00

घडुच नये असे काही, जर विपरीतच घडल,
मृत्युने माझ्याआधीच तुला कवटालले....
तर...
तुझ्या निरोपाला मी नसेन हजर तिथे,
होवु नकोस नाराज, कृतघ्नही समजू नकोस
जळताना चितेवरही जरा वळुनी पहा
बाजुच्याच चितेवर, तुजसवे..मी ही जळत असेन.
........दिलीप

दारु पिताना पाळावयाची काही तत्वे.

2006-04-13T01:40:00.000-07:00

सर्व मदिरा प्रेमीसाठी, मदिरा सेवन पुण्य कर्म यज्ञ करताना पाळावयाची कांही तत्वे.
न पिणाऱ्यांसाठी एक मजेशीर वाचन आनंद. आपण कांही आणखी भर घालु शकलात तर आपले स्वागतच आहे. नाही तर काहीच हरकत नाही, वाचायला थोडेच पैसे पडतात???

दारु पिताना कांही तत्वे पाळावीच लागतात....

2006-04-12T04:08:00.000-07:00

व्वा सलमान व्वा !!!

2006-04-11T01:04:00.000-07:00

हि एक बातमी....

चिंकारा शिकार प्रकरणी सलमानला पाच वर्षे कैद
जोधपूर, ता. १० - चिंकाराच्या शिकार प्रकरणी प्रसिद्ध अभिनेता सलमान खानला येथील न्यायालयाने आज पाच वर्षे सक्तमजुरीची शिक्षा ठोठावली. त्याला अटक करण्यात आली असून, येथील मध्यवर्ती तुरुंगात त्याची रवानगी करण्यात आली.

आणी हा त्या बातमीचा परिणाम........!!!!!!

सलमानला झालेल्या शिक्षेची बातमी ऐकून त्याची आई सलमा ह्यांना मानसिक धक्का. लिलावटी मध्ये दाखल.

आणखी एक बातमी.....

सलमान खानची 'लँड क्रूझर' गाडी 28 सप्टेंबर 2002 च्या मध्यरात्री वांद्यात भरधाव धावत असताना एका बेकरीसमोरच्या फुटपाथवर घुसली. रस्त्यावर झोपलेल्या नूरुल्ला महबूब शरीफ या वृद्धाचा मृत्यू ओढवला, तर 17 वर्षांचा अद्बुल र‌ऊफ शेख जबर जखमी झाला. आणखी दोघे-कलीम मोहम्मद पठाण आणि मुन्ना मला‌ई खान- जखमी झाले. बेधुंद ड्रायव्हिंगबद्दल सलमानला पोलिसांनी पकडले खरे; पण रातोरात केवळ भरधाव गाडी चालवल्याबद्दलचा दंड भरून सलमान सुटलादेखील!

आता माझ्या भाबड्या मनाला पडलेले तेवढेच भाबडे प्रश्न....
१) काय प्रसंग ओढवला असेल त्या मयताच्या कुटुंबीयांवर???
२) जखमींच्या घरच्यांचे काय?
३) त्यांना जो मानसिक धक्का बसला असेल त्यावर मिळाले असतील त्यांना उपचार, लिलावटीचे सोडाच पण एकाद्या छोट्या रुग्णालयात तरी??

कुत्ते शादी करते हैं क्या?

2006-04-08T21:59:00.000-07:00

आपका क्या खयाल है?
मेरे खयाल से शादी नही करते होंगे, क्यौं कि....
शादी किये बगैर ही वो कुत्तोंकी जिंदगी जी सकते है !
पर इन्सान.....

यु अन्ड आय ( U & I ).

2006-04-08T05:03:00.000-07:00

Hey I just wanted to say you something really interesting.

Please read the next few lines…..

Whoever invented A, B, C, D, E, …. …Z did a great thing.
But he kept U and I very far.

But I got the place where U and I are very close.
In fact together.

Do you know where U and I can be together???
.

Scroll down .
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

It is on the keyboard !!!!!
.
POPAT, do not see keyboard now !!!!

बाबा काय काम करतात?

2006-04-06T06:25:00.000-07:00

चाळीतल्या एका कडे पाहुणे म्हणुन आलेल्या आजोबांनी शेजारच्या
जोशी काकुंच्या बंड्याला विचारले.
"काय रे बंडु, तुझे बाबा काय काम करतात?"
त्यावर बंडु न गोंधळता उत्तरला,
" आई सांगेल ते सगळे !!!"

आता खोटेपणाचाही परमावधी !!!

2006-04-03T07:36:00.000-07:00

महापालिकेच्या शाळेतल्या गणप्याने कालही शाळेला बुट्टी मारली. आज शाळेत आल्या आल्या जोशी मास्तरांनी फैलावर घेत विचारले.
" का रे गणप्या, काल का नाही आला शाळेला?"
खाली मुंडी घालुन हळुच आवाजात गणप्या उत्तरला,
" काल माझा बा मेला"
हे ऐकुन मास्तरांचा संताप अनावर झाला.
" प्रत्येक वेळेस गणप्या तु माय मेली, कधी बा मेला म्हणतोस. किती वेळा असे किती दिवस खोटे बोलणार रे तु?"
"म्या खोटं नाही बोलत मास्तर, तुमच्या गळ्याची आन घेवुन सांगतोय. माझा बाप मेला कि माय दुसर लगीन करतीया अन माय मेली कि बा दुसरी माय आणतुया. ह्यात माझ्या शिक्षणाचा बोऱ्या वाजतुया. आता म्या तरी काय करणार? "

देवाला सगळ्यात ज्यास्त राग कधी येतो???

2006-04-03T07:19:00.000-07:00

जर एकाद्या मुलीवर `बलात्कार' होतो आणी तिचे माय बाप टाहो फोडुन म्हणतात,
"अरे देवा, काय केलेस रे हे?"
तेंव्हा !!!

आशावादाचा परमावधी केव्हा होतो?...

2006-04-03T00:10:00.000-07:00

99 वर्षांची म्हातारी जेव्हा 'हच का नया लाइफटाइम रिचार्ज' घेते!